Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

μικρόβιο εναντίον μικροβίου


Ο "Εχθρός" το Μικρόβιον Ενίκησεν!


mikrovia
http://www.biozo.gr               Διαβάζοντας στην είδηση "μικρόβιο εναντίον μικροβίου"(1) ότι ερευνητές στη Σιγκαπούρη(2) δημιούργησαν ένα αβλαβές στέλεχος μικροβίου, με σκοπό να καταπολεμήσουν ένα κοινό βλαβερό (παθογόνο) μικρόβιο, που έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα στα φάρμακα και το οποίο εξαπλώνεται στα νοσοκομεία και είναι θανατηφόρο για τους ασθενείς με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, συνειδητοποίησα το πόσο μεγάλη απάτη είναι η καταπολέμηση όλων χωρίς εξαίρεση των μικροβίων καθολικά και χωρίς αρχές.
 Η ίδια η φαρμακοβιομηχανία, που χρηματοδοτεί αυτές τις έρευνες των μεταλλαγμένων μικροβίων, παραδέχεται την ήττα της..
στο πεδίο των φαρμάκων.
mikroviaΜπορούμε να δώσουμε ένα δίκιο στον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα, μιά και εξυπηρετεί παγκόσμιες εταιρίες σε παγκόσμιες συναλλαγές.
 Τα εμπορεύματα μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις κι έτσι δημιουργούνται όλες οι προϋποθέσεις ανάπτυξης των μικροβίων. Τα αγαθά παράγονται μαζικά σε μεγάλες ποσότητες κι αυτό δημιουργεί τις προϋποθέσεις ανάπτυξης των μικροβίων. Μα ακριβώς αυτά τα δύο είναι η παγκοσμιοποίηση του εμπορίου.
 Η καταπολέμηση αυτών των μικροβίων γίνεται με τα τοξικά συντηρητικά, την ακτινοβόληση και άλλες ρυπογόνους μεθόδους. Η ρίζα του προβλήματος είναι το παγκόσμιο εμπόριο. Μας χρειάζεται;
Κι έρχεται τώρα το άλλο σκέλος του παγκοσμιοποιημένου διατροφικού κώδικα, η φαρμακοβιομηχανία, ισχυριζόμενη ότι θα καταπολεμήσει με χημικά σκευάσματα τα μικρόβια. Και απέτυχε!
 Έβγαζε το ένα μετά το άλλο τα αντιβιοτικά και τα φυτοφάρμακα και τα μικρόβια αλλάζανε, αντισκεκόμενα στο θάνατο.
 Έτσι σήμερα έχουν δημιουργηθεί στελέχη μικροβίων, που δεν τα πιάνει αντιβιοτικό! Αυτή δε η πολιτική έχει σπείρει εκατομμύρια αρρώστιες και καρκίνους στους πληθυσμούς, που κατανάλωναν τα τρόφιμα με φυτοφάρμακα και συντηρητικά.
 Ταυτόχρονα αυτοί οι κερδοσκόποι, άρπαξαν τρισεκατομμύρια από την κατανάλωση φαρμάκων αντιμετώπισης των ασθενειών, που τα φυτοφάρμακα και τα συντηρητικά δημιούργησαν.
Αυτό τους άρεσε πολύ. «Να σε κάψω Γιάννη μ’ να σ’ αλείψω λάδι...» λέει η παροιμία των προγόνων μας. Κι αυτό κάνανε για να δικαιολογήσουν αυτές τους τις πολιτικές και κυρίως για να αισχροκερδίσουν στις πλάτες μας. Δημιούργησαν μέσω των Μέσων Μαζικής κατ’ ευφημισμόν Ενημέρωσης (ΜΜΕ) υστερία ενάντια στα μικρόβια. Τι να πρωτοθυμηθούμε:
  • Τα τοξικά “Ε” των τροφών και των προϊόντων δέρματος;
  • Το χλώριο και τα άλλα χημικά στο πόσιμο νερό;
  • Τα τρισεκατομμύρια των άχρηστων αντιβιοτικών;
  • Το καταστροφικό στοματικό διάλυμα;
  • Τις μη αναγκαίες εγχειρήσεις αμυγδαλών, σκωληκοειδίτιδας, καισαρικών τομών κ.λπ.
Μια ολόκληρη εκστρατεία αισχροκέρδειας απέναντι στον ανθρώπινο φόβο. Όλα αυτά σκοτώνουν ή παρεμποδίζουν την ανάπτυξη των μικροβίων καθολικά και χωρίς αρχές και γι αυτό σκοτώνουν και τον άνθρωπο.
 Οι παγκόσμιες εταιρίες υπολόγιζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Κομπάζανε φωνάζοντας νικήσαμε... Αλλά να που ένα μικρό μικρόβιο επέζησε κι έκανε αμυντικό σύστημα, που να μην το πιάνει κανένα φάρμακο!
Δεν εννοούμε βέβαια τον συνεχόμενο πόλεμο του ανθρώπου ενάντια στα παθογόνα μικρόβια([3]). Αλλά... «οι ερευνητές στη Σιγκαπούρη(1) χρησιμοποίησαν ένα στέλεχος του μικροβίου E.coli το οποίο βρίσκεται φυσιολογικά στο ανθρώπινο έντερο ενάντια στο μικρόβιο aeruginosa (...)».
 Κι αυτοί βέβαια μέσα στα πλαίσια της κερδοσκοπικής φαρμακοβιομηχανίας. Το ότι όμως οι ερευνητές «πέταξαν» τα συμβατικά φάρμακα και στράφηκαν σ’ αυτά που η ανθρώπινη παράδοση λέει, αυτά που όλοι οι εναλλακτικοί γιατροί χρησιμοποιούν, είναι μία μεγάλη απόδειξη της αποτυχίας του δόγματος ότι «όλα τα μικρόβια είναι βλαβερά και πρέπει να τα σκοτώσουμε».
 Δέχτηκαν πλέον επίσημα ότι υπάρχουν αβλαβή και βλαβερά μικρόβια για τον άνθρωπο και μπορούμε ενισχύοντας τα αβλαβή να πολεμήσουμε τα βλαβερά (παθογόνα). Όπως έκαναν οι πρόγονοί μας εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Όπως κάνουν σήμερα πολλοί εναλλακτικοί γιατροί, αγρότες και παραγωγοί τροφών, που σέβονται τον εαυτό τους πρώτα και τον καταναλωτή στην συνέχεια.
mikroviaΌμως υπάρχουν ακόμη παγκόσμιες εταιρίες, συνδεδεμένες κυρίως με την φαρμακοβιομηχανία, που κερδοσκοπώντας παραπλανούν τον καταναλωτή, ταυτίζοντας την λέξη μικρόβιο μόνο με τα βλαβερά παθογόνα μικρόβια, που δημιουργούν τις αρρώστιες.
 Για να υποστηρίξουν προϊόντα, που αδυνατούν να εξασφαλίσουν 100% προφύλαξη από τα παθογόνα μικρόβια και που αυτά τα προϊόντα εξοντώνουν και τους συμμάχους μας τα αβλαβή μικρόβια, ονομάζουν ψευδώς «τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς "μικρόβια"»([4]).
 Εξοντώνοντας όμως “μικρόβια”, όπως ισχυρίζονται, εξοντώνουν κυρίως τα αβλαβή ωφέλιμα για τον άνθρωπο μικρόβια και αφήνουν το δέρμα μας χωρίς καμία προφύλαξη απέναντι στα παθογόνα βλαβερά μικρόβια, που έχουν ήδη τα περισσότερα αντοχή στα φάρμακα.
 Η κερδοσκοπία είναι μεγάλων διαστάσεων, γιατί σε συνεργασία κυρίως με τα ΜΜΕ, με παραπλανητικές διαφημίσεις και με προώθηση της νομενκλατούρας, που λυμαίνεται την δημόσια υγεία, έχουν εισχωρήσει σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία, τις μεγάλες εταιρίες και σε πολλά σπίτια καταναλωτών.
Τα αβλαβή μικρόβια, οι σύμμαχοι του ανθρώπου, έχουν συνηθίσει το αλκαλικό σαπούνι και πολλά από αυτά παραμένουν στο δέρμα μας μετά από το πλύσιμο, δίνοντας αυτά την πρώτη μάχη με τα βλαβερά. Ήδη εναλλακτικοί ερευνητές έχουν μελετήσει και παράγουν στην πράξη τα αβλαβή μικρόβια, ονομάζοντάς τα «ενεργούς μικροοργανισμούς». Τα παράγουν  από γιαούρτι, από μαγιά και με την φωτοσύνθεση.
e-coliΠριν όμως ασχοληθούμε με τα αβλαβή μικρόβια, η πίεση από τα γεγονότα και τους καταναλωτές ενεργούς πολίτες ήταν μεγάλη στις παγκόσμιες εταιρίες διατροφής.
 Η μεγάλη βιομηχανία, μη έχοντας πλέον εμπιστοσύνη ότι τα φάρμακα είναι 100% αποτελεσματικά και για να αποφύγει θανάτους καταναλωτών από παθογόνα μικρόβια, αναγράφει στα επεξεργασμένα της τρόφιμα ότι πρέπει να τα μαγειρεύεις πολύ καλά ώστε, συμπληρώνουμε εμείς, να σκοτώσεις τα βλαβερά παθογόνα μικρόβια που έχουν παραμείνει στα τρόφιμα.
 Να τι αναγράφουν στην συσκευασία οι εταιρίες για να προφυλαχτούν από τις επιπτώσεις: «να καταναλώνεται μόνο καλά ψημένο χωρίς την προσθήκη ενισχυτικών γεύσης»([5]). Και όντως σ’ αυτά τα σουτζουκάκια ο ΕΦΕΤ βρήκε μικρόβια και μάλιστα παθογόνα([6]).
Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο ερευνητή καθηγητή Τζερόεν Ράες του πανεπιστημίου Vrije των Βρυξελλών: «Οι άνθρωποι είναι μια αποικία μικροβίων, που περπατάει!»([7]). Βέβαια ο καθηγητής δεν ορίζει τον άνθρωπο, αλλά δίνει την οπτική γωνία για να δούμε την χρησιμότητα των μικροβίων. Και όντως έτσι είναι.
Τί είναι όμως μικρόβιο;
Από την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια μικρόβια νοούνται εκείνοι οι μικροοργανισμοί από τους οποίους οι περισσότεροι είναι μονοκύτταροι, αόρατοι με γυμνό οφθαλμό και ορατοί μόνον με μικροσκόπιο. Συμβατικά οι μικροοργανισμοί διαιρούνται σε πέντε ομάδες: μύκητες, μικροφύκη, πρωτόζωα, βακτήρια και ιοί([8]).
 Τις τελευταίες δεκαετίες μεθοδευμένα και οργανωμένα από τον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα, μέσω τον ΜΜΕ, οι μικροοργανισμοί αυτοί θεωρούνται βασικοί εχθροί του ανθρώπου, από την συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών.
Είναι όμως έτσι;
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι επιστήμονες αναλύουν τις θετικές επιδράσεις των ωφέλιμων μικροβίων στον άνθρωπο. Σ’ ένα άρθρο του 2007 με την επιμέλεια του Ελληνικού Ιδρύματος Γαστρεντερολογίας/Διατροφής([9]) αναφέρεται: 
«Τα προβιοτικά ορίζονται ως τα ζωντανά μικροβιακά συστατικά τροφίμων που έχουν ευεργετική επίδραση στην υγεία, βελτιώνοντας τη μικροβιακή ισορροπία του εντέρου» και πιό πριν «Ο όρος προβιοτικά (probiotic) προέρχεται από τις λέξεις “pro”, που σημαίνει “για”, και “biotic”, που σημαίνει “βίος – ζωή”. Επομένως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα προβιοτικά δρουν “για τη ζωή”. Η θεωρία των προβιοτικών προτάθηκε αρχικά από τον Metchnikoff το 1908, ο οποίος προσπαθούσε να ανακαλύψει τους λόγους για τους οποίους οι βοσκοί στη Βουλγαρία παρουσίαζαν καλή υγεία και μακροζωία. 
Τα αποτελέσματα της έρευνάς του έδειξαν ότι τα άτομα αυτά κατανάλωναν συστηματικά γαλακτοκομικά προϊόντα με ζωντανές καλλιέργειες μη παθογόνων μικροοργανισμών”.(Οι τονισμοί δικοί μου).
Και μην μας ξενίσει ότι είμαστε μια «αποικία βακτηρίων», αφού υπάρχουν περί τις 100 φορές περισσότερα μικροβιακά γονίδια παρά ανθρώπινα γονίδια εντός μας. « Διαθέτουμε επίσης 10 φορές περισσότερα βακτηριακά κύτταρα παρά ανθρώπινα κύτταρα»! Αναφέρει νέα διεθνής μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature» την Άνοιξη του 2010([10]). Και συνεχίζει: «Το ανθρώπινο έντερο αποτελεί “κατοικία” περισσότερων από 1.000 διαφορετικών βακτηρίων, τα οποία είναι άκρως σημαντικά τόσο για την υγεία του οργανισμού μας όσο και για διαφορετικές ασθένειες που τον “πλήττουν”, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης.»
mikroviaΤώρα μάλιστα! Αυτά τα μικρόβια που έχουμε μέσα μας, μας προστατεύουν και μας βοηθάνε ενάντια στις ασθένειες! Αυτό ήταν η χαριστική βολή για την προπαγάνδα του παγκοσμιοποιημένου διατροφικού κώδικα. Αλλά πως να φτάσει στον καταναλωτή αυτή η πληροφορία; Γράφτηκε στα ψιλά και με επιστημονική ορολογία χωρίς καμιά διαφήμιση και αναφορά.


 Σκεπάστηκε! Δεν συμφέρει να μαθευτεί, γιατί αν προσθέσουμε ότι δισεκατομμύρια ωφέλιμα μικρόβια βρίσκονται στο σάλιο στο στόμα μας, τότε θα πάψουν ν’ αγοράζονται όλα τα μοντέρνα προϊόντα δήθεν προφύλαξης του δέρματος και του στόματος. Θα πάψουν ν’ αγοράζονται δισεκατομμύρια άχρηστα φάρμακα, που εξοντώνουν τα πολύτιμα ωφέλιμα μικρόβιά μας. Θα πάψουν ν’ αγοράζονται οι συμβατικές οδοντόκρεμες και τα στοματικά διαλύματα, που είναι φαρμακευτικά προϊόντα ενάντια στα μικρόβια.
Και η μελέτη(10) συνεχίζει: «Η χλωρίδα του εντέρου είναι πολύ σημαντική για την υγεία μας, αφού συμβιώνουμε με αυτά τα μικρόβια», σημείωσε ο καθηγητής Ράες και προσέθεσε: «Τα βακτήρια βοηθούν στην πέψη των τροφών, παρέχουν βιταμίνες, μαςπροστατεύουν από παθογόνα στοιχεία, που απειλούν τον οργανισμό μας. Εάν υπάρχει πρόβλημα στη χλωρίδα του εντέρου, τότε οι άνθρωποι μπορούν να εμφανίσουν πολλές και διαφορετικές ασθένειες, όπως καρκίνο, νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα, ενώ σύνδεση έχει προκύψει ακόμη και με την παχυσαρκία» (Οι τονισμοί δικοί μου).
Να λοιπόν και μια επίσημη μελέτη του συστήματος, που αναδεικνύει ότι τα μικρόβια (βακτήρια) παράγουν βιταμίνες(!) και προστατεύουν από τον καρκίνο(!). Δείτε τι γράφει η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια: «Πηγές βιταμίνης Κ για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι τα φύλλα των φυτών και η μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, που συνθέτει σε ικανοποιητικές ποσότητες τη βιταμίνη αυτή.»([11]) Και πιό πάνω για την Βιταμίνη Β12: «Για την απορρόφησή της από το πεπτικό σύστημα είναι απαραίτητη η παρουσία ενός άλλου παράγοντα, του ενδογενούς παράγοντα. Όταν λείπει αυτός, η βιταμίνη Β12 δεν απορροφάται και έτσι εξηγείται η εμφάνιση της κακοήθους αναιμίας. Η Β12 δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη φύση και πηγές της είναι το συκώτι διαφόρων ζώων και οικαλλιέργειες διαφόρων μικροοργανισμών». Δηλαδή η βιταμίνη Β12 απορροφάται αν το έντερο έχει ωφέλιμα μικρόβια και παράγεται από αυτά!
Και μην ξεχνάμε ότι όπως επιβεβαίωσε η μελέτη «τα βακτήρια βοηθούν στην πέψη των τροφών». Τι άλλο θέλουμε για να καταλάβουμε πόσο σημαντικά είναι για την ζωή μας; Γι’ αυτό η φύση προίκισε τον άνθρωπο με αποθήκες ωφέλιμων μικροβίων (βακτηρίων). Την μεγαλύτερη εξ αυτών ακόμα κυνηγάει μετά μανίας η φαρμακοβιομηχανία και οι συμβεβλημένοι γιατροί της. Ποιά άραγε είναι αυτή η αποθήκη;
«Η χρησιμότητα της σκωληκοειδούς απόφυσης μελετήθηκε από ερευνητές του πανεπιστημίου Ντιουκ των ΗΠΑ, οι οποίοι υποστηρίζουν σε άρθρο, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The Journal of Theoretical Biology, ότι η απόφυση αποτελεί ένα καταφύγιο για τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου, που βοηθούν στην πέψη και αποτελούν ασπίδα προστασίας κατά των παθογόνων μικροοργανισμών»([12]). Και συνεχίζει: «Όπως λένε οι ερευνητές, στην περίπτωση διάρροιας οι χρήσιμοι μικροοργανισμοί οχυρώνονται στην απόφυση, ώστε να μην καταστραφούν από τους παράγοντες που προκάλεσαν τη λοίμωξη. Όταν περάσει ο κίνδυνος εγκαθίστανται εκ νέου στα έντερα».
«Παλαιότερα, η σκωληκοειδής απόφυση θεωρούνταν ένα περιττό κατάλοιπο της ανθρώπινης εξέλιξης. Νεότερες έρευνες δείχνουν, ωστόσο, ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος του εμβρύου. Λειτουργεί περίπου σαν “πεδίο ασκήσεων”, όπου λευκά αιμοσφαίρια και άλλα κύτταρα εκτίθενται στα αντιγόνα των βακτηρίων του εντερικού συστήματος. Έτσι, το ανοσοποιητικό σύστημα μαθαίνει να ξεχωρίζει “φίλους και εχθρούς”, ώστε να μην επιτίθεται σε χρήσιμα βακτήρια.»([13])
Κι αφού τα λένε αυτά τα πολύ σωστά λόγια, τα πλήρως ελεγχόμενα ΜΜΕ συμπληρώνουν για να αποπροσανατολίσουν τους καταναλωτές:
«Στους ενήλικες, το ανοσοποιητικό έχει πλέον «εκπαιδευτεί», γι’ αυτό και η σκωληκοειδής απόφυση μπορεί να αφαιρεθεί χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα»(13)
«Θα πρέπει, άραγε, αυτό το μικρό τμήμα του εντέρου να αφαιρείται; Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι στον ανεπτυγμένο κόσμο με τις σύγχρονες ιατρικές πρακτικές και τα πλήρη συστήματα υγιεινής, η διατήρηση ενός “καταφυγίου” ωφέλιμων βακτηρίων δεν έχει και τόση σημασία»(12).
Να πως η προπαγάνδα του παγκοσμιοποιημένου διατροφικού κώδικα, σταματάει τις σκέψεις, που δημιουργούνται μαθαίνοντας τα ευρήματα των  ανεξάρτητων ερευνών, ώστε να μην πληγούν τα συμφέροντα των παγκόσμιων εμπορικών και φαρμακευτικών εταιριών.
Αλλά οι σκεπτόμενοι πολίτες καταναλωτές δεν τρώνε κουτόχορτο, ούτε κάθονται με τις ώρες στους καναπέδες βλέποντας τηλεόραση για να αποβλακωθούν. Δεν ακούν τις Κασσάνδρες της παγκοσμιοποίησης και προφυλάσσουν τα δικά τους ωφέλιμα μικρόβια σαν κόρη οφθαλμού.
mikroviaΌπως είπαμε προηγούμενα ανεξάρτητοι από την φαρμακοβιομηχανία ερευνητές δημιούργησαν σε χρήσιμο σκεύασμα τους ενεργούς μικροοργανισμούς (ΕΜ), δηλαδή τα ωφέλιμα για τον άνθρωπο μικρόβια. Οι ΕΜ είναι μείγμα διαφόρων ωφέλιμων μικροβίων, που υπάρχουν ελεύθερα στη φύση και χρησιμοποιούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια μεμονωμένα στα τρόφιμά μας, όπως π.χ. στο ψωμί, γιαούρτι, κρασί κτλ. Αποτελούνται από μικροοργανισμούς των κάτωθι τριών ειδών:
Βακτήρια μαγιάς, βακτήρια γαλακτικού οξέος και βακτήρια φωτοσύνθεσης. Όταν αυτοί οι  ενεργοί μικροοργανισμοί έρθουν σε επαφή με οργανικό υλικό, αποβάλλουν ωφέλιμες ουσίες, όπως βιταμίνες, οργανικά οξέα, ορυκτές χηλικές ενώσεις και αντιοξειδωτικά.
Τα βακτήρια της μαγιάς προκαλούν ζύμωση οργανικών υλικών και παράγουν βιταμίνες και αμινοξέα. Η μαγιά χρησιμοποιείται για την παρασκευή ψωμιού, οίνου, ζύθου κ.λπ.
Τα βακτήρια του γαλακτικού οξέος προκαλούν ζύμωση οργανικής ύλης και παράγουν οργανικά οξέα, τα οποία αναστέλλουν την ανάπτυξη βλαβερών (παθογόνων) ιών. Χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την παραγωγή γιαουρτιού και συντηρημένων λαχανικών (τουρσί, ξινό λάχανο) κ.λπ.
Τα βακτήρια της φωτοσύνθεσης αποτελούν τους παράγοντες κλειδί στους ΕΜ, βοηθώντας στη διατήρηση της ισορροπίας με άλλους χρήσιμους μικροοργανισμούς και επιτρέποντας σε όλους να υπάρχουν από κοινού και να συνεργάζονται. Το ιδιαίτερο σε αυτή την  ανακάλυψη είναι ότι ενώ οι ίδιοι οι μικροοργανισμοί υπάρχουν μεμονωμένοι στη φύση, στο μείγμα ΕΜ([14]) είναι συγκεντρωμένοι μαζί και η δράση τους να είναι εκατοντάδες φορές πιο ισχυρή απέναντι στα βλαβερά μικρόβια. Έχουν εφαρμοστεί στην αγροτική οικονομία με πολύ καλά αποτελέσματα.
Κι όμως, παρά του ότι οι αντιλήψεις περί μικροβίων άλλαξαν άρδην τις τελευταίες δεκαετίες, επιβεβαιώθηκαν πολλαπλά οι παραδοσιακές αντιλήψεις, οι κυβερνήσεις και κυρίως ο παγκοσμιοποιημένος διατροφικός κώδικας έχει μείνει στα βλαβερά μικρόβια, αναγνωρίζοντας μόνο κατ’ όνομα την ύπαρξη των ωφέλιμων. Έρχονται τώρα οι ΕΜ και πάρα πολλοί ανεξάρτητοι μελετητές και μας μιλούν για τριών ειδών μικρόβια. Τα ωφέλιμα, τα βλαβερά και τα ουδέτερα([15]). Όταν τα ωφέλιμα υπερτερούν τα ουδέτερα πάνε μαζί τους και αντίστροφα. Γι αυτό λοιπόν η αντιμετώπιση των βλαβερών, γίνεται με την ενδυνάμωση των ωφέλιμων.
Τα επεξεργασμένα τρόφιμα, που περιέχουν εκτός από τοξικά συντηρητικά και πολλά χημικά γευστικά, ώστε ν’ αρέσουν, είναι επικίνδυνα από πολλές πλευρές για την ανθρώπινη υγεία. Η χρήση των  χημικών δημιουργεί και ανθεκτικά βλαβερά μικρόβια επικίνδυνα για τον άνθρωπο και ταυτόχρονα σκοτώνει τα ωφέλιμα μικρόβια του στόματος και του πεπτικού συστήματος (όταν φαγωθούν οι τροφές). Αυτό δεν το αγγίζει καθόλου ο παγκοσμιοποιημένος διατροφικός κώδικας.
mikroviaΑν δείτε τα μαθήματα, που έχουν ετοιμάσει για τα σχολεία θα σας σηκωθεί η τρίχα. Ρωτάει, ποια τρόφιμα περιέχουν βλαβερά βακτήρια κι έχει 6 τρόφιμα, που 4 περιέχουν ωφέλιμα και τα 2 βλαβερά. Στα 2 βλαβερά έχει ένα αλλαντικό, που περιέχει τρισεκατομμύρια e-coli, λόγω της ενσωμάτωσης στην πάστα των εντέρων, του αίματος, των οστών, των κοπράνων κ.λπ. Περιέχει ταυτόχρονα και τεράστια ποσότητα συντηρητικών για να καταστείλουν το μικροβιακό φορτίο. Δείτε την απάντηση που δίνει η ΕΕ: «Ωμά Λουκάνικα: Βλαβεροί μικροοργανισμοί, το ωμό κρέας μπορεί να περιέχει τα βακτήρια σαλμονέλλα, κολοβακτηρίδιο ή καμπυλοβακτηρίδιο. Τα βακτήρια αυτά μπορούν να προκαλέσουν τροφική δηλητηρίαση στους ανθρώπους»([16]). Για την τεράστια ποσότητα των συντηρητικών καμία αναφορά. Και μεις ρωτάμε. Μαγειρεύεις το λουκάνικο και σκοτώνεις όλους τους μικροοργανισμούς. Τα συντηρητικά όμως στην πλειοψηφία τους παραμένουν. Τρώγοντας το λουκάνικο τα συντηρητικά σκοτώνουν τα δικά σου τα ωφέλιμα μικρόβια αρχίζοντας από το στόμα και συνεχίζουν ακάθεκτα σε όλο το πεπτικό σύστημα. Έτσι το στόμα σου μένει ακάλυπτο και εύκολα βλαβερά μικρόβια μπαίνουν και δημιουργούν ουλίτιδες κ.λπ. Αυτό γιατί το αποκρύπτουν εσκεμμένα; Μα γιατί η φαρμακοβιομηχανία θα κερδίσει πολλές φορές. Μία από τα συντηρητικά και πολλές φορές από τις αρρώστιες που τα συντηρητικά θα φέρουν στον ανθρώπινο οργανισμό.
Η μοναδική διέξοδος από το διατροφικό μεσαίωνα, που μας επέβαλαν οι κερδοσκόποι μέσα από τον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα είναι ο προσανατολισμός μας στα φρέσκα και ποιοτικά προϊόντα των τοπικών αγορών. Σημαντικό επίσης είναι η άμεση επαφή καταναλωτή παραγωγού και κυρίως η ιδιοπαραγωγή όσης τροφής μπορούμε. Ο ενεργός πολίτης πρέπει να γνωρίζει τον παραγωγό και να έχει πλήρη εικόνα του. Έτσι θα παίρνει πάντα φρέσκιες πρώτες ύλες και τρόφιμα πρώτης ποιότητας επιλέγοντας παραγωγές φυσικές είτε βιολογικές χωρίς τοξικά χημικά πρόσθετα.

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2011

Κάνναβη. Παντού υπάρχει ένας μύθος.

http://www.valentine.gr/cannabis_gr.php
Εισαγωγή
Κάνναβη η ήμερη (Cannabis sativa)

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα φυτά σχετικά με το αν είναι ή όχι βλαβερό στον άνθρωπο είναι η κάνναβη. Το φυτό από το οποίο παράγεται το χασίς και η μαριχουάνα υπήρξε για αιώνες φυτό που στήριξε την αγροτική οικονομία καλλιεργούμενο για την παραγωγή πρώτων υλών. Στις μέρες μας εξακολουθεί να είναι αντικείμενο διαμάχης αν η χρήση παραγώγων κάνναβης είναι επιζήμια για την ανθρώπινη υγεία. Διάφορα σοβαρά επιχειρήματα αλλά και μύθοι έχουν αναπτυχθεί από τους πολέμιους αλλά και από τους υποστηρικτές της κάνναβης. Το σίγουρο είναι ότι η κάνναβη περιέχει τοξικές ουσίες και θεωρείται το πιο διαδεδομένο ναρκωτικό φυτό στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι η ετήσια επικράτηση της χρήσης κάνναβης αφορά το 2.4% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η χρήση κάνναβης είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο πολύ πιο διαδεδομένο από τη χρήση κοκαΐνης (0.23%) ή ηρωίνης (0.14%).

Η Κάνναβη η ήμερη (Cannabis sativa) και υπάρχει στη φύση σε περισσότερες από εκατό παραλλαγές. Η καταγωγή της Κάνναβης τοποθετείται στις ορεινές περιοχές της Βόρειας Ινδίας  (σημερινό Πακιστάν) αλλά η προσαρμοστικότητα του φυτού σε όλες σχεδόν τις συνθήκες την διέδωσε εύκολα σε όλο τον κόσμο. Ο μεγάλος αριθμός των ποικιλιών αυτού του φυτού, που ταξινομήθηκε από τον Linneaus στα 1753 με το όνομα cannabis sativa, δημιούργησε στο παρελθόν πολλές διαφωνίες μεταξύ των βοτανολόγων σχετικά με την ακριβή ταξινόμησή του, αλλά σήμερα έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει ένα αρχικό είδος, η cannabis sativa, από το οποίο προέκυψαν πολλές παραλλαγές (cannabis indica, cannabis ruderalis) που διαφέρουν μεταξύ τους κυρίως ως προς την περιεκτικότητά τους σε ορισμένες δραστικές ουσίες.

Το ρετσίνι
Αρσενικό φυτό κάνναβης σε ανθοφορία
Θηλυκό φυτό κάνναβης σε ανθοφορία

Η χρήση της κάνναβης (φυτού) είναι αμφιλεγόμενη αφού καλλιεργήθηκε από την αρχαιότητα επειδή θεωρήθηκε ωφέλιμο φυτό και χρησιμοποιήθηκε σαν τροφή αλλά και σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή σχοινιών, την υφαντουργία και την χαρτοποιία. Επίσης χρησιμοποιήθηκε και στην Ιατρική. Ωστόσο ορισμένες δραστικές ουσίες που περιέχει την κατατάσσουν μεταξύ των ναρκωτικών φυτών. Οι δραστικές ουσίες της κάνναβης εμπεριέχονται σε ένα ιδιαίτερο ρητινώδες εκχύλισμα που εκκρίνει  με φυσικό τρόπο το φυτό όταν αναπτύσσεται σε θερμό κλίμα. Το ρετσίνι αυτό περιέχει ένα αλκαλοειδές την κανναβίνη η οποία δημιουργεί τα ναρκωτικά αποτελέσματα. Η κάνναβη έχει φυτά αρσενικού και θηλυκού γένους. Και τα δύο γένη παράγουν άνθη και βλαστούς που περιέχουν ρετσίνι με τα θηλυκά να υπερτερούν σε ποσότητα.

Το ρετσίνι αυτό επικάθεται με την εφίδρωση του φυτού στην επιφάνεια των φύλλων, των λεπτών κλαδιών και των λουλουδιών. Πολύ χαρακτηριστικός είναι ο παραδοσιακός τρόπος συλλογής του ρετσινιού στις μεγάλες χασισοφυτείες της Ασίας.

Σύμφωνα με αυτή την μέθοδο το ρετσίνι συλλέγεται κατά την διάρκεια που η θερμοκρασία έχει άνοδο από άνδρες ντυμένους με δερμάτινα ρούχα που τρέχουν με ορμή ανάμεσα στα λιβάδια με την κάνναβη. Το ρετσίνι κολλάει πάνω στα ρούχα τους και από εκεί ξύνεται  και ζυμώνεται σε σβώλους που μοιάζουν με κεφτέδες και έχουν ένα ιδιόρρυθμο ευχάριστο άρωμα. Σ' αυτήν την κατάσταση το ρετσίνι λέγεται "churrus" και υπάρχουν προφανώς διάφορες παραλλαγές  αυτού του υλικού που διαφέρουν στο μέγεθος και στο σχήμα . Ανάλογα με τη μορφή και την σπανιότητα του τύπου διαμορφώνεται και η τιμή του. Τα αποξηραμένα φυτά από τα οποία δεν μαζεύτηκε το ρετσίνι μετά την ανθοφορία κόβονται και συσκευάζονται σε μάτσα των 24 τεμαχίων το καθένα και πουλιούνται στις αγορές του Πακιστάν  με το όνομα "gunjah". Τα μεγαλύτερα φύλλα και οι κάλυκες χωρίς τους στήμονες συμπιέζονται επίσης σε τυποποιημένου μεγέθους ματσάκια που ονομάζονται " bang", "subjee" ή "sidhee" στην Ινδία.

Συμπίεση των ρητινών σε υδραυλική πρέσα για πιο τυποποιημένο αποτέλεσμα.

Το πιο γνωστό παράγωγο από την συλλογή κάνναβης είναι το χασίς. Το χασίς είναι Αραβική λέξη και σημαίνει «ξηρό χόρτο». Στη γλώσσα των τοξικομανών λέγεται και "μαύρο". Το χασίς των Αράβων είναι αυτό που σχηματίζεται από τις κορυφές των μικρών βλασταριών των ταξιανθιών (φούντες) και το οποίο συλλέγεται προσεχτικά και αποξηραίνεται. Και τα δύο προαναφερόμενα προπαρασκευάσματα χρησιμοποιούνται εκτεταμένα για κάπνισμα ή μάσημα. Βέβαια στη σύγχρονη αγορά οι ρητίνες επεξεργάζονται με τεχνητό τρόπο. Μετά από θέρμανση οι ρητίνες αυτές με την επίδραση της θερμότητας αναλύονται, και μετά τη συμπιέζουν σε πλακίδια και σε τέτοια μορφή βγαίνει το προϊόν στην "αγορά". Η ουσία βέβαια η οποία δημιουργεί τα ναρκωτικά αποτελέσματα, είναι η τετραυδροκαναβινόλη (THC).

Μαριχουάνα
Mαριχουάνα (marijuana) είναι το πρασινωπό μείγμα αποξηραμένων θρυμμάτων από όλα τα μέρη του φυτού (φύλλα, λουλούδια και στελέχη). Η μαριχουάνα συνήθως παράγεται από μία παραλλαγή κάνναβης την "Ganja" (Cherbal cannabis) και ανήκει στη ίδια περίπου κατηγόρια με το χασίς. Οι διάφορες που έχει με την κοινή κάνναβη (hemp) είναι πολλές. Οι διαφορές των φυτών συνήθως βρίσκονται στων αριθμό των φύλλων. Η κοινή κάνναβη είναι ένα φυτό με 5 φύλλα, αντίθετα με τη μαριχουάνα που έχει 7. Έπειτα η μαριχουάνα δεν έχει επεξεργασία όπως το χασίς. Κοινά που έχουν σίγουρα, είναι ότι απαγορεύονται και τα 2 από το νόμο. Όσον αφορά τη μαριχουάνα, επειδή είναι ακατέργαστη, δεν περιέχει μεγάλο ποσοστό δραστικών συστατικών. Στη γλώσσα των τοξικομανών η μαριχουάνα λέγεται και "χόρτο". Η μαριχουάνα είναι λιγότερο τοξική από το χασίς. Αν τα συστατικά του χασίς είναι σε 10%, της μαριχουάνας είναι σε 2%.

Τσιγαριλίκι

Από την μείξη του χασίς με οινόπνευμα παράγεται το χασισέλαιο. Συνήθως προέρχεται από χασίς που έχει συλλεχτεί από τα παράνθια φύλλα και βλαστάρια του φυτού. Το χασισέλαιο έχει πολύ μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε δραστικές ουσίες. Το χασίς περιέχει 10% τετραυδροκανναβινόλη, ενώ το χασισέλαιο περιέχει 66,5%!!! Είναι σε μορφή παχύρρευστη όπως το μέλι με χρώμα σκούρο καφέ. Η χρήση του χασίς γίνεται με κάπνισμα, σε μορφή τσιγάρου, (τα λεγόμενα τσιγαριλίκια) αλλά ακόμα και με τους «λουλάδες», αλλά υπάρχουν και άλλοι παραδοσιακοί τρόποι, γλυκίσματα, ποτά, και ειδικά το χασισέλαιο που μπορεί να γίνει ακόμα μαστίχα ή και καραμέλα με τα ίδια αποτελέσματα όταν μασιέται. Αυτός ο τρόπος χρήσης συνηθίζεται σε χώρες που το έχουν έθιμο και παράδοση.

Εξάπλωση
Παράνομη φυτεία κάνναβης

Η παράνομη καλλιέργεια της κάνναβης είναι πιο διαδεδομένη από την παράνομη καλλιέργεια της οπιοπαπαρούνας και των φύλλων της κόκας. Όμως, οι υπολογισμοί σχετικά με την έκταση των περιοχών όπου φύεται σήμερα η κάνναβη παρουσιάζουν περισσότερες πιθανότητες λάθους σε σχέση με τους αντίστοιχους υπολογισμούς για την οπιοπαπαρούνα και τα φύλλα κόκας. Σύμφωνα με πληροφορίες που παρείχαν κυβερνήσεις διαφόρων χωρών, η συνολική παγκόσμια έκταση όπου φύεται ή καλλιεργείται η κάνναβη μπορεί να κυμαίνεται από 670.000 μέχρι 1.800.000 εκτάρια (τρεις με έξι φορές περισσότερο από τις περιοχές όπου καλλιεργείται η οπιοπαπαρούνα και η κόκα). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των κυβερνήσεων, η συνολική παραγωγή μαριχουάνας και χασίς πρέπει να προσεγγίζει τους 500.000 τόνους το χρόνο (με βάση την εκτίμηση ότι υπάρχουν 940.000 εκτάρια αυτοφυούς ή καλλιεργούμενης κάνναβης.)

Oι μεγαλύτερες εκτάσεις αυτοφυούς ή καλλιεργούμενης κάνναβης βρίσκονται σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, κυρίως στη Ρωσία, στο Kαζακστάν και άλλες χώρες της Kεντρικής Aσίας. Tο Mαρόκο, το Aφγανιστάν και το Πακιστάν θεωρούνται οι μεγαλύτεροι παραγωγοί χασίς. Aντιθέτως, η παραγωγή χασίς στο Λίβανο μειώθηκε ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Oι μεγαλύτεροι παραγωγοί μαριχουάνας στη Λατινική Aμερική είναι το Mεξικό και η Kολομβία. Aκολουθούν η Bραζιλία, η Tζαμάικα και αρκετές χώρες της Kεντρικής Aμερικής. H Nότιος Aφρική και το Mαλάουι φαίνεται να ανήκουν στους μεγαλύτερους παραγωγούς μαριχουάνας στην Aφρική, παρά το γεγονός ότι η παραγωγή της μαριχουάνας είναι επίσης διαδεδομένη σε μεγάλα τμήματα της Ανατολικής και Δυτικής Aφρικής, κυρίως στη Νιγηρία και τη Γκάνα. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί στην Aσία είναι μία σειρά από χώρες στην περιοχή της Nότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας, στις οποίες περιλαμβάνονται η Tαϋλάνδη, η Kαμπότζη, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, η Ινδία, το Nεπάλ και η Σρι Λάνκα. H κάνναβη αναπτύσσεται επίσης σε μερικές χώρες του Eιρηνικού, όπως η Παπούα Νέα Γουινέα, τα νησιά Φίτζι και η Δυτική Σαμόα. Σημαντικές ποσότητες παράνομης κάνναβης παράγουν επίσης οι βιομηχανοποιημένες χώρες, κυρίως οι H.Π.A., η Aυστραλία, ο Kαναδάς και ένας αριθμός ευρωπαϊκών κρατών, χρησιμοποιώντας σε μερικές περιπτώσεις για το σκοπό αυτό καλλιέργειες εσωτερικού χώρου και τις τελευταίες εξελίξεις της υδροπονικής μεθόδου.

Ενώ η παραγωγή κάνναβης στη Λατινική Αμερική σημείωσε καθοδική τάση στη δεκαετία του 1990, φαίνεται ότι την ίδια δεκαετία υπήρξε αύξηση στην καλλιέργεια της κάνναβης σε πολλά μέρη της Ασίας, της Αφρικής και της Ευρώπης.

Η διακίνηση της κάνναβης είναι πολύ πιο διαδεδομένη από αυτή της ηρωίνης και της κοκαΐνης. Το 1996 κατασχέθηκαν 1.367 τόνοι του φυτού κάνναβη, 2.524 τόνοι του χόρτου της κάνναβης (μαριχουάνα) και 813 τόνοι ρετσινιού κάνναβης (χασίς) συνολικά δηλ. περισσότεροι από 4.700 τόνοι προϊόντων της κάνναβης. Ο αριθμός αυτός είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από τους 315 τόνους κοκαΐνης ή τους 28 τόνους ηρωίνης που κατασχέθηκαν το 1996.
Eνώ οι κατασχέσεις χασίς αυξήθηκαν τη δεκαετία του 1990, και το 1996 ήταν δύο φορές περισσότερες από ότι μία δεκαετία νωρίτερα, οι κατασχέσεις μαριχουάνας μειώθηκαν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 και παραμένουν στο χαμηλότερο σημείο κατά τη δεκαετία του 1990.

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011

Ρίγανη Θυμάρι Δεντρολίβανο

Μετα την βολτα του 15αυγουστου στα Βασιλικα Β Ευβοιας μαζεψαμε τα βοτανα μας
Δεντρολίβανο
Περιγραφή: Το Δεντρολίβανο ή ρόζμαρι είναι αυτοφυές αρωματικό φυτό, ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών [οικογένεια της μέντας (Laminaceae)] και είναι αειθαλής φρυγανώδης θάμνος πολύκλαδος και πυκνόφυλλος, με φύλλα μικρά, φτάνει μέχρι ένα μέτρο ύψος. Τα άνθη του είναι μικρά και κυανόλευκα.

Θεραπευτικές Ιδιότητες : Αποτελεί ισχυρό τονωτικό και διεγείρει τη λειτουργία της πέψης, της χολής και του ήπατος. Έχει στυπτικές ιδιότητες, ρυθμίζει την υπερβολική μητρορραγία και ομαλοποιεί τον έμμηνο κύκλο. Είναι αντιοξειδωτικό, προστατεύει και ισχυροποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθά σε περιπτώσεις αρτηριοσκλήρυνσης και τονώνει τη λειτουργία της καρδιάς, είναι διεγερτικό της κυκλοφορίας του αίματος και ενδείκνυται για περιπτώσεις ατονίας, υπερκόπωσης, εξάντλησης, για κατάθλιψη, αϋπνία, άγχος κ.λπ. Το φυτό έχει επίσης αντισηπτικές, αντιβακτηριδιακές και αποχρεμπτικές ιδιότητες, ενώ είναι εφιδρωτικό και σπασμολυτικό και γι’ αυτό χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις κρυολογήματος, βήχα, βρογχίτιδας, άσθματος. Μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις δυσπεψίας, μετεωρισμού, κολικών, διάρροιας και γενικότερων προβλημάτων του πεπτικού. Αναφέρονται  επίσης αφροδισιακές ιδιότητες και ενίσχυσης της μνήμης.

Χρήση: Τα φύλλα του ιδιαιτέρως αρωματικά χρησιμοποιούνται ωμά σε φαγητά, σαλάτες και γλυκά. Από τα αποξηραμένα φύλλα και άνθη του δενδρολίβανου παρασκευάζονται αφεψήματα με ποικίλες δράσεις. Ακόμη και αν τρίψουμε το τριχωτό της κεφαλής με αφέψημα, συντελούμε στη μείωση της τριχόπτωσης, ενώ πλύσεις της στοματικής κοιλότητας με αυτό, συντελούν στη θεραπεία ούλων που ματώνουν και χαλαρών δοντιών.    
Θυμάρι - Θύμος ο κοινός 
Περιγραφή: Θάμνος ποώδης πολυετής με φύλλα σχεδόν άμισχα, πράσινα, λογχοειδή με τα άκρα κουλουριασμένα προς τα κάτω. Άνθη ακραία σε χρώμα μπλε ανοικτό με ραβδωτό κάλυκα. Φυτρώνει σε άγονους τόπου σε όλη την Ελλάδα και ανθίζει Ιούνιο με Ιούλιο. Είναι το φυτό από το οποίο οι μέλισσες κάνουν το πιο ονομαστό μέλι. Η χρήση του είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι  Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν σαν βαλσαμωτικό και αρωματικό. Οι αρχαίοι Έλληνες σαν απολυμαντικό για διάφορες ασθένειες. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες συνήθιζαν να κάνουν μπάνιο σε νερό αρωματισμένο με θυμάρι, για να αποκτήσουν σφρίγος και ενεργητικότητα. Στη φαρμακευτική είναι γνωστό ως το φυτό με τις περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Εσωτερική: συνιστάται σε προβλήματα στομάχου και εντέρων, στην ανακούφιση από το βήχα, από το συνάχι και τη γρίπη, στην τόνωση του νευρικού συστήματος και ως καταπραϋντικό. Επίσης, στις περιπτώσεις πνευματικής κατάπτωσης και στο άγχος. Χαρίζει πνευματική διαύγεια και τονώνει τα νεύρα. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και ως αρωματικό στις ελιές.
Τρόπος παρασκευής ροφήματος: βάζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού θυμάρι σε ένα μπρίκι νερό και, μόλις αρχίσει να βράζει, το κατεβάζουμε και το αφήνουμε δέκα λεπτά επιπλέον. Το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Εξωτερική: χρησιμοποιείται στο λουτρό για ρευματικές παθήσεις και για ξεκούραση. Βράζουμε 100γρ. θυμάρι σε ένα λίτρο νερό, το σουρώνουμε και το ρίχνουμε στο νερό της μπανιέρας.
Βοηθά στην αντιμετώπιση της τριχόπτωσης, εξαιρετικό για τον καθαρισμό των δοντιών (οι Κρητικοί τρίβουν τα ούλα τους με θυμάρι για την αντιμετώπιση της ουλίτιδας). Στοματίτιδες και ερεθισμένες αμυγδαλές αντιμετωπίζονται με γαργάρες με αφέψημα (χωρίς μέλι).
Αιθέριο έλαιο: λίγες σταγόνες σε λίγο ελαιόλαδο βοηθά στα τσιμπήματα από έντομα.
Κτηνιατρική: για το πλύσιμο πληγών του δέρματος και του στόματος, για την καταπολέμηση των εντερικών σκουληκιών.
Συνταγή για κολώνια: 10γρ. λουλούδια θυμαριού σε 250γρ. λευκό οινόπνευμα, κλείνουμε το μπουκάλι με φελλό και το αφήνουμε 2-3 εβδομάδες στον καλοκαιρινό ήλιο. Στη συνέχεια σουρώνουμε.
Συνταγή για μαρινάτα φαγητά: μουσκεύουμε σε μισό λίτρο άσπρο κρασί 1 ματσάκι θυμάρι, 1 ματσάκι θρούμπη, 3-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης και μερικά μοσχοκάρφια.
Προσοχή: όσο εντυπωσιακές είναι οι θεραπευτικές ιδιότητες του θυμαριού, άλλο τόσο προσεκτικός πρέπει να είναι κανείς με τη συχνότητα της χρήσης του. Η συνεχής εσωτερική χρήση μπορεί να προκαλέσει υπερλειτουργία του θυροειδούς, καθώς και δηλητηρίαση, τα συμπτώματα της οποίας είναι έμετος, ζαλάδες, διάρροια και καρδιακή κατάπτωση.
Ρίγανη
Περιγραφή: Θάμνος κοντός και φρυγανώδης με κορμό ξυλώδη χωρίς ελαστικότητα. Τα κλαδιά του είναι λεπτά  και σχηματίζουν ανθοφόρα κεφάλια στις άκρες. Τα φύλλα έχουν σχήμα αυγοειδές, είναι χνουδωτά και σταχτόχρωμα.  Αν τα τρίψουμε αναδύουν ευχάριστη αρωματική οσμή. Τα άνθη έχουν χρώμα ρόδινο προς μενεξεδί και έχουν επίσης ευχάριστο άρωμα. Η ρίγανη συναντιέται εύκολα σε όλη την Ελλάδα σαν αυτοφυές άγριο φυτό. Είναι πολύ δημοφιλές φυτό για τις μαγειρικές του ιδιότητες. Το μυρωδικό της σαλάτας και του φαγητού, τόσο γνωστό σε όλους, είναι ωστόσο και φαρμακευτικό και αρωματοπαραγωγικό.
Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Εσωτερική: οι εισπνοές με ρίγανη βοηθούν σε στηθικά νοσήματα, το ρόφημα καταπραΰνει το βήχα και τον πόνο των δοντιών, βοηθά σε πόνους ρευματισμών, σε εντερικές διαταραχές και πόνους της κοιλιάς.
Τρόπος παρασκευής ροφήματος: για αφέψημα βράζουμε λίγα λεπτά ένα κουταλάκι του γλυκού ρίγανη σε ένα μπρίκι νερό. Το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Για έγχυμα: ένα κουταλάκι του γλυκού ρίγανη σε ένα μπρίκι με καυτό νερό. Το αφήνουμε 10 λεπτά, το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Εξωτερική: βοηθά στην αντισηψία των τραυμάτων. Αφέψημα ρίγανης στο νερό του μπάνιου καταπραΰνει και τονώνει (βράζουμε 100γρ. ρίγανης σε 1 λίτρο νερό).
Αιθέριο έλαιο : 3-4 σταγόνες σε μία κουταλιά μέλι, 2-3 φορές την ημέρα. Το έλαιο χρησιμοποιείται στην παρασκευή σαπουνιών, μύρων και οδοντόκρεμας.
                                                                                                        

Τρίτη 16 Αυγούστου 2011

ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΝΙΤΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΖΙΑΚΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΝΙΤΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΖΙΑΚΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ


 
Γιορτή μανιταριού στο Γεφύρι στο Ζιάκα Γρεβενών

Ο νεοσύστατος σύλλογος «Όρλιακας» Γρεβενών, «μπαίνει» δυνατά στα πολιτιστικά δρώμενα του Νομού. Από τις 18 μέχρι τις 21 Αυγούστου, διοργανώνει Γιορτή μανιταριού αλλά και μια σειρά από...πολλές συναυλίες και δραστηριότητες σε συνεργασία με συλλόγους των Γρεβενών. Το πρώτο ραντεβού, δίνεται την Πέμπτη 18 του μήνα στο γεφύρι στο Ζιάκα Γρεβενών. Δείτε την αφίσα και θα καταλάβετε:

 
Βάστα καημένε Όρλιακα

Ένα τριήμερο στα πόδια του Όρλιακα, το μάτι της γης – στις όχθες του Βενέτικου – στο θρυλικό γεφύρι του Ζιάκα.

Ένα τριήμερο με Μουσική σεμινάρια  Μανιταρογνωσίας Γεωλογίας.

Θα σας μιλήσει η Ιστορία – θα σας καθάρει ο Βενέτικος – θα σας δυναμώσει ο πυρήνας  της γης, ο Όρλιακας.

Βγαλμένος απ΄ τον μανδύα της γης, τον κοντινότερο στον πυρήνα είναι μοναδικός στον κόσμο, είναι το μάτι της γης.

Έλατε στο μάτι της Γής να δείτε τον Ουρανό με τ΄ άστρα
 
Στους πρόποδες της Πίνδου δεσπόζει η οροσειρά του Όρλιακα σαν ένα δάχτυλο που ξετυλίγεται από την κύρια οροσειρά. Η θέα του καταπληκτική, εξαίρετο παρατηρητήριο, το οποίο έπαιξε το ρόλο του σε όλους τους χρόνους, φτιαγμένο να ελέγχει όλους και όλα.

Η περιοχή ήταν μοναδικό πέρασμα σε όσους ήθελαν να κινηθούν ανάμεσα στη Μακεδονία, την Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Σήμερα πλέον η περιοχή είναι ανακηρυγμένη ως περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Φιλοξενεί όλα σχεδόν τα είδη της χλωρίδας και της πανίδας. Μεγάλο ενδιαφέρον συναντάμε στα βότανα και τα μανιτάρια.

Επίσης ένα βουνό με δείγματα ζωής των θαλάσσιων φυτικών και ζωικών οργανισμών που αναπτύχθηκαν στο έδαφός του 2.000.000 χρόνια πριν, θα σας εκπλήξει. Είναι αλήθεια παράξενο αλλά τελείως φυσικό σε μια απ’ τις πιο ορεινές περιοχές της Ελλάδας ν’ αγγίζει κανείς ανάγλυφα απολιθώματα κοχυλιών.
 
Το χωριό Ζιάκας βρίσκεται στους πρόποδες του Όρλιακα, η πατρίδα της ένδοξης και θρυλικής οικογένειας των Ζακαίων, που έχει συμβάλλει για την απελευθέρωση της Δυτικής Μακεδονίας από την οθωμανική αυτοκρατορία. Ο Θεόδωρος Ζιάκας, ο ένας της οικογενείας των Ζακαίων, ονομάζεται και Κολοκοτρώνης της Μακεδονίας.




Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

ανταμωμα Ακρης 2011

                                             ακρη τον χειμωνα
                                               η βρυση δωρεα του συλλογου
                                              ο παρεδρος σερνει το χωριο
                                               η νεα γενια ολο χαμογελα
ολοι στο ανταμωμα του χωριου και φετος τον δεκαπενταυγουστο

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

επανασχεδιασμός των πόλεων

Η εξέλιξη των σύγχρονων πόλεων είναι στενά συνδεδεμένη με την πρόοδο  στον τομέα των μεταφορικών μέσων, κυρίως των πλοίων και των τρένων. Αλλά  ήταν η μηχανή εσωτερικής καύσεως σε συνδυασμό με το φτηνό πετρέλαιο  που προήγαγαν την κινητικότητα των ανθρώπων και τα μεγάλα φορτία εμπορευμάτων τα οποία τροφοδότησαν την εντυπωσιακή ανάπτυξη των πόλεων του 20αιώνα.
Lester Brown, Plan B, 4.0
Οι πόλεις απαιτούν μια συγκέντρωση τροφίμων, υδάτων, ενέργειας και υλικών, πράγματα τα οποία η ίδια η φύση δεν μπορεί να τα κάνει από μόνη της. Η συγκέντρωση όλων αυτών των υλικών και αργότερα η αποβολή τους με τη μορφή απορριμμάτων, λυμάτων, ρύπων και επιμολυντών στον αέρα και στα νερά, προκαλούν απέραντα προβλήματα στις δημοτικές αρχές.
Οι πόλεις των αρχών του 20ου αιώνα,  για να εξασφαλίσουν την τροφή και τα ύδατά τους, στηρίζονταν στις κοντινές αγροτικές περιοχές, αλλά σήμερα, όλο και πιο συχνά για να καλύψουν τα βασικά μέσα επιβίωσής τους εξαρτώνται από πόρους που βρίσκονται σε μακρινές αποστάσεις. Για παράδειγμα, το Λος Άντζελες τις μεγαλύτερες ποσότητες ύδατος τις αντλεί από τον ποταμό Κολοράντο, κάπου 600 μίλια μακριά. Ο αστικός πληθυσμός της Πόλης του Μεξικού, που ζει σε ένα υψόμετρο 9.000 ποδιών, εξαρτάται από ύδατα που μεταφέρονται από μια απόσταση 100μιλίων και σε ύψος 3.000 ποδιών –μια διαδικασία αρκετά δαπανηρή – προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του. Το Πεκίνο σχεδιάζει να μεταφέρει νερό από τη λεκάνη του ποταμού Yangtze, 800 μίλια μακριά.
Οι τροφές έρχονται από ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις, όπως φαίνεται καθαρά στην περίπτωση του Τόκιο. Ενώ η πόλη αυτή ακόμα λαμβάνει τις απαιτούμενες ποσότητες του ρυζιού από τις υψηλής παραγωγικότητας καλλιέργειες της (και οι οποίες, παρεμπιπτόντως, προστατεύονται με μεγάλη προσοχή από την πολιτική των κυβερνήσεων ), τα σιτηρά της έρχονται από τα Great Plains της Ν. Αμερικής και από την Αυστραλία. Το καλαμπόκι το εισάγει από το Midwest  των ΗΠΑ, ενώ η σόγια έρχεται από το Midwest των ΗΠΑ και από την περιοχής της Βραζιλίας που ονομάζεται cerrado.
Το πετρέλαιο που απαιτείται για να μεταφερθούν οι πόροι εντός και ύστερα εκτός των πόλεων, συχνά προέρχεται από μακρινές πετρελαιοπηγές. Καθώς  όμως, σήμερα, οι τιμές του αυξάνονται, αυτό θα επηρεάσει και τη ζωή των πόλεων, αλλά πολύ περισσότερο θα επηρεάσει τη ζωή των προαστίων. Η αυξανόμενη δε, έλλειψη των υδάτων και η υψηλού ενεργειακού κόστους μεταφορά του από διάφορες μακρινές αποστάσεις μπορεί να αρχίσουν να δημιουργούν μια ανάσχεση στην ανάπτυξη κάποιων εκ των μεγάλων πόλεων.
Αντίθετα με τις απαισιόδοξες αυτές τάσεις, ο Richard Register, συγγραφέας του βιβλίου,  Ecocities: Rebuilding Cities in Balance with Nature(Οικοπολιτείες: Αναδομώντας τις Πόλεις σε Ισορροπία με τη Φύση), μας λέει ότι είναι ώρα να αναστοχαστούμε τον επανασχεδιασμό των πόλεων. Συμφωνεί και ο ίδιος με τον Penalosa ότι οι πόλεις πρέπει να σχεδιάζονται για τους ανθρώπους και όχι για τα αυτοκίνητα. Πηγαίνει όμως ακόμα πιο μακριά: Μιλάει για πόλεις, αποκλειστικά, πεζών. Πρόκειται δηλαδή, για κοινότητες που θα είναι σχεδιασμένες έτσι, ώστε να μη χρειάζονται ΙΧ, επειδή οι κάτοικοι θα μπορούν να πηγαίνουν  με τα πόδια τους παντού ή θα χρησιμοποιούν Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ο Register μας λέει ότι μια πόλη θα πρέπει να θεωρείται ως ένα λειτουργικό σύστημα όχι μόνο κατά τα μέρη του, αλλά και εν τω συνόλω του. Κάνει επίσης μια σωστή παρατήρηση, ότι δηλαδή, οι πόλεις πρέπει να ενσωματώνονται στα τοπικά οικοσυστήματα και όχι να ‘επικάθηνται’ σε αυτά.
Περιγράφει με υπερηφάνεια μια τέτοια ενσωμάτωση, στο τοπικό οικοσύστημα, της πόλης του San Luis Obispo, μιας Καλιφορνέζικης πόλης, 43.000 κατοίκων, βορείως του Λος Άντζελες: ‘Η πόλη αυτή εφαρμόζει ένα πρόγραμμα ανάπλασης της περιοχής   ενός ποταμού –που διασχίζει την πόλη και των παρακείμενων δρόμων και μονοπατιών, οι οποίοι διερχόμενοι δίπλα από κτίρια και μαγαζιά, τη  συνδέουν με το εμπορικό κέντρο της πόλης, κάτι που οι άνθρωποι αγαπούν πολύ. Πριν κλείσουν για τα αυτοκίνητα οι δρόμοι, πριν μετατραπεί ένας χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων σε χώρο πρασίνου, πριν διαμορφωθεί ο χώρος του ποταμιού και πριν  η κεντρική λεωφόρος αποκτήσει εύκολη πρόσβαση προς τον  ‘φυσικό της  διάδρομο’,  το ποτάμι,  το κέντρο της πόλης είχε κάπου 40% ξενοίκιαστα μαγαζιά Τώρα όμως,  δεν υπάρχει  κανένα ξενοίκιαστο. Κάθεσαι στο εστιατόριο δίπλα στο ποτάμι … ακούς  το δροσερό  αεράκι να θροΐζει τα φύλλα των δέντρων  και αισθάνεσαι ότι είσαι σε ένα κόσμο αδιατάρακτο από το θόρυβο των αυτοκινήτων και από τις στριγκλιές των εξατμίσεων’.
Για τον Register, μια πόλη με τα κτίρια της πρέπει να σχεδιάζεται έτσι, ώστε να αποτελεί μέρος του τοπικού τοπίου, επωφελούμενη από την τοπική οικολογία. Για παράδειγμα, τα κτίρια πρέπει να σχεδιάζονται έτσι, ώστε να θερμαίνονται και να δροσίζονται κατά ένα μέρος από την ίδια τη φύση. Καθώς οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται, η καλλιέργεια φρούτων και λαχανικών εντός του αστικού χώρου θα πρέπει να βασιστεί στα άχτιστα οικόπεδα και στις στέγες των σπιτιών. Οι πόλεις μπορούν κάλλιστα να ζήσουν με ανακυκλούμενο νερό, το οποίο μπορεί να καθαρίζεται και να επαναχρησιμοποιείται εις το διηνεκές. Το σύστημα  του ύδατος  μιας χρήσης, σε λίγο θα καταστεί κάτι το  πολύ δαπανηρό για πολλές πόλεις που αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα λειψυδρίας – ύστερα κυρίως από την πρόσφατη (2008) κορύφωση της παραγωγής πετρελαίου.
Μετάφραση, Μαστοράκης Γιάννης

Τρίτη 9 Αυγούστου 2011

Λονδινο ταραχες

http://vasiliskos2.blogspot.com/2011/08/blog-post_09.html          ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ..



Το Λονδίνο ταράζεται από εξαγριωμένους νεαρούς, υποβαθμισμένων περιοχών που καίνε και λεηλατούν λένε τα ΜΜΕ και οι ανακοινώσεις της βρετανικής κυβέρνησης. Κι εμείς προσπαθούμε να καταλάβουμε, μα είναι τελικά εξεγερμένοι βρετανοί ή απλά συμμορίες?

Οσο και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε όμως, είναι λίγο δύσκολο στην Ελλάδα της αυτοκρατορίας των δημοσίων υπαλλήλων ή των.... υπαλλήλων γενικότερα. Γιατί στην Ελλάδα στο βασίλειο της πελατειακής δημοκρατίας οι έλληνες μόλις πριν λίγο καιρό πήραν μια ελάχιστη γεύση της λέξης "υποβαθμισμένη συνοικία" κι αυτό μόνο και μόνο λόγω της συρροής λαθρομεταναστών σε συγκεκριμένες συνοικίες στο κέντρο της μεγαλούπολης....


Τα λαϊκά μας προάστια δεν ήταν υποβαθμισμένες συνοικίες, ήταν λαϊκές, η διαφορά μεταξύ βορείων και υπόλοιπων προαστίων δεν ήταν η απόλυτη χλιδή με την απόλυτη εξαθλίωση. Η πλειοψηφία από τα ελληνόπουλα δεν είχε γνωρίσει κάτι όπως τα γκέτο της βρετανίας ή των ΗΠΑ. Εκεί που θρέφεται και επιβιώνει με κάθε τρόπο ο κάδος ανακύκλωσης του καπιταλισμού. Οι πολίτες σκουπίδια που υπάρχουν καλά κρυμμένοι πίσω από τα φώτα της καπιταλιστικής χλιδής...


Οσο πιο μεγάλη ήταν η λάμψη της χολυγουντιανής εικόνας των αυτοκρατορικών συνοικιών τόσο πιο βαθύ ήταν το σκοτάδι για εκατομύρια ξεχασμένους και αγνοημένους που γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα σε συνθήκες που εμείς ακόμα δεν έχουμε δει ούτε στον περίφημο Αγ.Παντελεήμονα.... Μόλις τώρα ξεκινάμε . Μόλις τώρα ξεκινάμε να χτίσουμε τις φαβέλες μας. Είναι νωρίς. Εχουμε καιρό μη βιάζεστε. Τα "αλητάκια" του Μπρίξτον ή του Χάρλεμ είναι εικόνες από το μέλλον μας και μάλιστα όχι τόσο μακρινό.


Οταν το πελατειακό κομπόδεμα θα έχει τελειώσει, όταν τα αποθέματα από τα χαρτζιλίκια και τις "άκρες" θα έχουν τελειώσει κι εμείς θα χρειαστεί να επιβιώσουμε και να περάσουμε από όλα τα στάδια που επιβιώνουν τα αγρίμια. Πορνεία, ναρκωτικά, όπλα, συμμορίες, ο νόμος της νύχτας και της ζούγκλας. Το άλλο πρόσωπο του καπιταλισμού, το αληθινό, χωρίς μάσκες και καλοπιάσματα.

Τότε τα ξαναλέμε.

Φυσικά όσο καιρό κοιμόμασταν με τις πόρτες ανοιχτές στο νιρβάνα μας, είχαμε κι εδώ γύρω μας τον αθέατο σκοτεινό κόσμο. Υπήρχαν κι εδώ άνθρωποι κατώτερου θεού αλλά δεν μας αφορούσαν. Τώρα θα μπλεχτούμε μαζί τους, θα ανακατευτούμε όλοι μαζί στο σκουπιδοτενεκέ και θα μοιάζουμε με ψάρακες στο στρατόπεδο των υποβαθμισμένων. Θα κάνουμε τα πρώτα μας βήματα στην άλλη όχθη του νομίσματος. Κι εκεί θα πρέπει να δούμε αν θα μπορέσουμε να μεταμορφωθούμε σε επαναστάτες ή συμμορίες.


Δεν μας έχουν κλεισμένη καμμιά ιδιαίτερη θέση, προνομιακή, γιατί είμαστε έλληνες. Δεν κατέχουμε κάποιο πιστοποιητικό ασυλίας από την εξαθλίωση γιατί είμαστε έλληνες. Αυτοί που μας κυβερνούν, έλληνες και ξένοι, σαν τα αλητάκια των γκέτο μας βλέπουν. Ετοιμοι να μας πετάξουν στην άκρη για να κάνουν οικονομία στα κέρδη τους κι έτοιμοι να μας τσακίσουν στο ξύλο ή και στις σφαίρες αν κάνουμε κιχ...

 Μαύροι, άσπροι, κίτρινοι είναι μια ποικιλλία χρωμάτων με΄ιδιο προορισμό. Είμαστε το ανθρώπινο γένος που έχει μπει στην εποχή της πιο μεγάλης του νύχτας. Το κακό είναι ενώ αυτοί ότι χρώμα και να έχουν αγκαλιάζονται και φιλιούνται στα πολυτελή σαλόνια, εμείς από κάτω γεμίζουμε μίσος και εκδίκηση ο ένας για τον άλλον, αρνούμενοι να δούμε την κοινή μας μοίρα, θρέφοντας ελπίδες πως ο γάλλος εργάτης, ο βρετανός ανθρακωρύχος, ο ισπανός αγρότης είναι τάχα κάτι ξεχωριστό στα μάτια τους από το αλητάκι της φαβέλας του Ρίο. Τα αλητάκια που έχουν γνωρίσει από τη καλή το όμορφο πρόσωπο του πολιτισμού μας από την ώρα που γεννιούνται ξέρουν καλά όσα εμείς δεν υποψιαζόμαστε ακόμα.

Αλήθεια σας έχει περάσει ποτέ από το μυαλό ήσυχοι συμπολίτες μου, τι σημαίνει τέρμα το τσάμπα σε όλα. Τι θα αναγκαζόμασταν να κάνουμε αν αύριο δεν υπήρχε πια δημόσιο νοσοκομείο (εκτός από κάτι άσυλα τελευταίας κατηγορίας) αν δεν υπήρχε δημόσια ασφάλιση αλλά ο καθένας έπρεπε να πληρώνει τα πάντα από τη τσέπη του κι αυτό από ένα ψωρομισθό. Αν ο Γιωργάκης όταν πάθαινε σκωληκοειδίτη ο άνεργος πατέρας έπρεπε να βρει άμεσα ένα πακέτο λεφτά για να του βγάλουν το σκουλίκι αλλιώς ο Γιωργάκης θα πέθαινε από μια μαλακία. Αν η Μαιρούλα έπρεπε για να συνεχίσει το σχολείο να έχει μια περιουσία στη τράπεζα, αν για να έχει μια ασφάλεια η οικογένεια θα έπρεπε να πληρώνει μια ιδιωτική εταιρεία συνέχεια για να ελπίσει σε μια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μια σύνταξη αν επιβιώσει μέχρι τότε. Το καπιταλιστικό σύστημα έχει άπειρα περιθώρια εγκλήματικής παρέμβασης στις ζωές των ανθρώπων ακόμα. Απλά τυχαίνει τα αλητάκια των μεγάλων αυτοκρατοριών να τα βιώνουν ήδη στο πετσί τους. Εμείς έχουμε πάθει ήδη πανικό για τα 350 επιδόματα που κόπηκαν και το γεγονός πως πρέπει να ζητάμε απόδειξη ακόμα και στις πατάτες στη λαϊκή. Φανταστείτε τι έχουμε να πάθουμε στα επόμενα στάδια....


Κάποια στιγμή θα ξυπνήσουμε από τον ύπνο και θα ξυπνήσουμε άγρια. Μέχρι τότε ας βάλουμε κανένα καψουροτράγουδο να λέει τους καυμούς μας και όπου νάναι έρχονται και οι ελεύθερες φούντες να συμπληρώσουν το τοπίο της αποχαύνωσής μας....

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

καντε ερωτα

καντε ερωτα


http://wwwaristofanis.blogspot.com
Τους καλοκαιρινούς μήνες τους έχουμε συνδέσει με διακοπές, χαλάρωση, αλλά και με ερωτικές περιπέτειες.
 Ερευνητές από το Νοσοκομείο της Βοστώνης των ΗΠΑ, διαπίστωσαν πως ο καλοκαιρινός ήλιος συμβάλει στην παραγωγή διπλάσιας ποσότητας της ορμόνης τεστοστερόνη και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη λίμπιντο.
 Η επιστημονική εξήγηση είναι πως οι ακτίνες του ήλιου, προκαλούν την παραγωγή της βιταμίνης D, η οποία με τη σειρά της αυξάνει την παραγωγή της εν λόγω ορμόνη.
Αν πάλι δεν σας έπεισε η μελέτη των Αμερικανών, μια άλλη έρευνα, βρετανικής προέλευσης, κατέληξε στο συμπέρασμα πως το 87% των γυναικών, έχουν το σεξ ως την αγαπημένη τους άσκηση, μιας και είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια του σεξ, καίγονται αρκετές θερμίδες.

 Όμως το αγαπημένο αυτό «χόμπι» έχει και άλλα οφέλη, τα οποία δεν...
είναι και τόσο γνωστά. Οι επιστήμονες που ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο «άθλημα» και τα αποτελέσματά του, τα ανέλυσαν και τα δημοσίευσαν, με σκοπό οι άνθρωποι να αντιληφθούν πως το σεξ είναι καλό για την υγεία.
Ένα βασικό όφελος είναι πως το σεξ χαλαρώνει τους μυς και ανακουφίζει το λαιμό και τους ώμους, σύμφωνα με τον Δρ Arun Ghosh, που ειδικεύεται στη σεξουαλική υγεία σε νοσοκομείο του Λίβερπουλ. «Έχω ασθενείς παραπονιούνται για κακή όραση μετά το σεξ. Αυτό που συνέβη είναι ότι, όπως όλοι οι άλλοι μυς του σώματος, οι μύες των ματιών τους έχουν χαλαρώσει. Αλλά αυτό είναι κάτι απολύτως φυσικό »
Επίσης το σεξ προστατεύει την καρδιά. Μια μελέτη του Πανεπιστημίου Queen στο Μπέλφαστ, διαπίστωσε ότι κάνοντας έρωτα τρεις φορές την εβδομάδα, μειώνεται περίπου 50% ο κίνδυνος για καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικού επεισοδίου. Μια άλλη μελέτη στο Ισραήλ, απέδειξε πως οι γυναίκες που είχαν δύο οργασμούς την εβδομάδα, είχαν και 30% λιγότερες πιθανότητες να προσβληθούν από οποιαδήποτε καρδιακή νόσο.
Η επιστημονική εξήγηση είναι πως οι ενδορφίνες που απελευθερώνονται κατά τη διάρκεια του σεξ, εξουδετερώνουν επίσης τις ορμόνες του στρες στο σώμα, οι οποίες συνδέονται με τις καρδιακές παθήσεις. Σύμφωνα με τον Δρ Graham Jackson, καρδιολόγο στο Νοσοκομείο του Λονδίνου και πρόεδρο του αγγλικού Σεξουαλικού Συλλόγου, ο κίνδυνος να προκληθεί καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια του σεξ είναι ελάχιστος έως μηδαμινός. Αν κάποιος είναι βέβαια άνω των 5, έχει υπερβολικό βάρος, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος. Επίσης ο κίνδυνος αυξάνεται και με τις εξωσυζυγικές σχέσεις.
Τέλος, σύμφωνα με μια άλλη αμερικάνικη έρευνα, αποδείχθηκε πως με το σεξ ωφελούνται και τα οστά. Ειδικά οι εμμηνοπαυσιακές γυναίκες που είχαν σεξουαλική επαφή κάθε εβδομάδα είχαν διπλάσια επίπεδα οιστρογόνων. Η ορμόνη αυτή έχει μια προστατευτική επίδραση στην υγεία των οστών και η έλλειψη της μετά την εμμηνόπαυση έχει συνδεθεί με την οστεοπόρωση.
Άρα όσοι κάνουν συχνά σεξ, δεν έχουν να φοβούνται τίποτα απολύτως. Οι ειδικοί, οι γιατροί και οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως το σεξ κάνει καλό στην υγεία!