Κούμαρο, ένα άγριο φρούτο της Ελληνικής χλωρίδας

Κούμαρο, ένα άγριο φρούτο της Ελληνικής χλωρίδας

Οικογένεια: Ericaceae

Γένος: Arbutus
Είδος: Κουμαριά (Arbutus Unedo)
Έξω, το δέντρο είναι γνωστό ως: Strawberry Tree
Η κουμαριά είναι ένα από τα ωραιότερα φυτά της ελληνικής χλωρίδας. Είναι μεσογειακό είδος, αρκετά διαδεδομένο σε όλες τις χώρες της Μεσογείου. Ακόμη υπάρχει στην Ιρλανδία ως ιθαγενές φυτό, (άλλα όχι στην Αγγλία).
Η κουμαριά αναπτύσσεται σε όλη την Ελλάδα στην ζώνη των αείφυλλων – πλατύφυλλων, που εκτείνεται μέχρι 1.000 μ. υψόμετρο. Την συναντάμε σε θαμνώνες και δάση, σε ξηρές και πετρώδεις πλαγιές. Επειδή θεωρείτε άριστο καλλωπιστικό φυτό έχει μεταφερθεί σε όλο τον κόσμο. (Αμερική , Αυστραλία κ.λ.π.)
Είναι αειθαλές φυτό (δεν ρίχνει ποτέ τα φύλλα της) στην Ελλάδα είναι συνήθως θάμνος που μπορεί να φτάσει μέχρι τα 3 μέτρα, αλλά στις άλλες χώρες γίνεται δέντρο-ειδικά αυτά που χρησιμοποιούν ως καλλωπιστικό φυτό- που μπορεί να φτάσει και τα 10 μέτρα ύψος.
Πολλαπλασιάζεται με σπόρους που πέφτουν από τους καρπούς της στο έδαφος.
Γι αυτό θα παρατηρήσει κανείς ότι σε σημεία που είναι κουμαριές γύρω από το φυτό υπάρχουν πολλά μικρά φυτά. Για να αναπτυχθεί χρειάζεται ήλιο.Tα κούμαρα ωριμάζουν ένα περίπου χρόνο μετά την ανθοφορία τους. Έτσι μπορούμε να δούμε πάνω στο δέντρο την ίδια στιγμή άγουρους και ώριμους καρπούς, αλλά και λουλούδια (σε πολύ λίγα φυτά ή δέντρα συμβαίνει αυτό).
Ένα εσπεριδοειδές που το κάνει αυτό είναι η πορτοκαλιά, ποικιλία Valencia.
Τα άνθη της είναι συνήθως λευκά και πιο σπάνια κόκκινα, τα οποία κρέμονται σε ταξιανθίες. Μοιάζουν με καμπανούλες, και ανθίζουν δύο φορές το χρόνο (Μάιο και Σεπτέμβριο). Γονιμοποιούνται από μέλισσες και το μέλι της κουμαριάς είναι συνήθως πικρό.
Ο καρπός της είναι σαρκώδης ρόγα –δρυπη-, μεγέθους 1-2 εκατοστά , ο οποίος, πριν ωριμάσει είναι κίτρινος και σιγά σιγά με την ωρίμανση μετατρέπεται σε κατακόκκινο.
Η επιφάνεια του καρπού είναι άγρια-κοκκώδης θα έλεγα- και θα ωριμάσει (φθινόπωρο) στη στιγμή που αρχίζει η ανθοφορία για την επόμενη καρποφορία.
Περιέχουν αρκετή ποσότητα σπόρων στο εσωτερικό τους.

Βασικό: Τρώγονται, αφού ωριμάσουν καλά. (έχει σημασία, θα το εξηγήσω παρακάτω).
Θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο γευστικά φρούτα της φύσης. Αν και οι γνώμες διίστανται για την γεύση των κούμαρων, από αρχαιοτάτων χρόνων.
Άλλοι νομίζουν ότι δεν είναι καν φαγώσιμοι οι καρποί.
Οι αρχαίοι έλληνες δεν τα προτιμούσαν ιδιαίτερα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Ρωμαίος επιστήμονας (φυσικός φιλόσοφος) και ιστορικός, περίφημος κυρίως από το έργο του «Φυσική Ιστορία» (Naturalis Historia), έδωσε το λατινικό όνομα της κουμαριάς. Το όνομα «unedo» προέρχεται από το λατινικό «unum edo» που σημαίνει «τρώω ένα, μόνο».
Εδώ να πω δυο λόγια για το πότε πρέπει να τρώγονται τα κούμαρα. Δεν πρέπει να καταναλώνονται όταν δεν έχουν ωριμάσει πλήρως. Δηλ. για να καταναλωθεί, θα πρέπει να είναι κατακόκκινος ο καρπός και πολύ μαλακός στην αφή. Ακόμη πρέπει να αποφεύγουμε να τρώμε υπερώριμους καρπούς.
Επειδή το κούμαρο υπερωριμαζει πολύ γρήγορα, μπορεί να ξινίσει (να γίνει ζύμωση της σάρκας και να σχηματισθεί αλκοόλη) στο δέντρο, χωρίς εξωτερικά να δούμε κάτι ιδιαίτερο. Αν φάμε αρκετούς τέτοιους καρπούς, κινδυνεύουμε σοβαρά από δηλητηρίαση. Αν δεν έχει ωριμάσει πλήρως το κούμαρο, θα πρέπει να αποφεύγουμε να το τρώμε γιατί κατανάλωση αρκετών καρπών μπορεί να προκαλέσει τάση για εμετό και αναγούλα.
Το φυτό μας προειδοποιεί πλήρως για το πότε πρέπει να τρώμε ένα κούμαρο.
Αν δεν έχει ωριμάσει αρκετά είναι αρκετά στυφό και άγευστο, αν δε έχει ωριμάσει πάρα πολύ, έχει άσχημη γεύση.
Αλλά, στην πλήρη ωρίμανση του είναι ένας πολύ εύγεστος και εκλεκτός καρπός.
Και βέβαια , επειδή δεν αντέχει καθόλου μετά τη συγκομιδή, ο καλύτερος τρόπος να τα φάει κάποιος είναι κατευθείαν από το δέντρο.
Είναι η αγαπημένη τροφή των πουλιών, χαρακτηριστικά οι κότσυφες τρελαίνονται να τα τρώνε, (κουμαροφάγα τα αναφέρει ο Αριστοφάνης στους «Όρνιθες») αλλά και του αγριογούρουνου, των αρκούδων κ.α.
Παράλληλα από τα κούμαρα φτιάχνονται, εξαιρετικό τσίπουρο –σε πολλές περιοχές της Ελλάδας στα χρόνια του μεσοπολέμου και νωρίτερα έφτιαχναν και μάλιστα τα τελευταία χρόνια σε πολλές περιοχές αρχίζουν πάλι να το φτιάχνουν λικέρ, κονιάκ, (στην Πορτογαλία κάνουν ένα δυνατό κονιάκ με το όνομα medronho) καθώς και γλυκά του κουταλιού ή μαρμελάδα.

Ακόμη η κουμαριά είναι γνωστή για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες, (σηπτικές και διουρητικές).
Ο Iπποκράτης χρησιμοποιούσε τα κούμαρα για την αντιμετώπιση της θρομβοφλεβίτιδας. Πριν από 60 χρόνια απομονώθηκαν από τα κούμαρα οι πρώτες κουμαρίνες, τα σημερινά αντιπηκτικά που δίνονται σε θρομβώσεις.
Τα φύλλα και ο τραχύς φλοιός της κουμαριάς χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα στη φαρμακευτική και στη Βαφική.

Στην αρχαιότητα, επίσης, την κουμαριά την χρησιμοποιούσαν για τις αιμοστατικές της ιδιότητες. Ο φλοιός της κουμαριάς περιέχει δεψικές ουσίες και αρβουτίνη, ενώ τα φύλλα περιέχουν κουμαρίνη και οι καρποί πηκτίνες. Τα φύλλα της Κουμαριάς, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις φλεγμονές του εντέρου, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης. Έχουν αντισηπτικές, διουρητικές, αντιφλεγμονώδεις, στυπτικές και αιμοστατικές ιδιότητες. Τα ώριμα κούμαρα συνιστώνται σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας και αεροφαγίας. Αφέψημα από φύλλα κουμαριάς χρησιμοποιείται σε φλεγμονές και άλλες παθήσεις των ουροφόρων οδών (κυστίτιδα, ουρηθρίτιδα, ενούρηση, δυσουρία κ.α.), σε αιματουρίες και αιμορραγίες της μήτρας. Βράζουμε δυο γραμμάρια φύλλα σε 100 ml νερού. Δύο- τρία φλυτζάνια την ημέρα, βοηθούν και αυξάνουν και τη διούρηση. Για εξασθενισμένους οργανισμούς, διαλύουμε ώριμα κούμαρα σε κρασί χωρίς συντηρητικά και προσθέτουμε 1 φλιτζάνι νερό στο οποίο έχουμε βράσει κανέλα και ζάχαρη. Τα κούμαρα τρώγονται, αλλά χρησιμοποιούνται και για την παρασκευή ποτών και οινοπνεύματος. Από κούμαρα φτιάχνεται δυνατό ρακί, ενώ στην Ευρώπη παρασκευάζουν κρασί, κονιάκ και ένα ηδύποτο γνωστό ως κουμαρόκρεμα (creme d' arbouse) που διευκολύνει την πέψη. Το ρακί από κούμαρα, που φτιάχνεται στην περιοχή του Πλαταμώνα ανακατεμένο με ζάχαρη και κανέλα, χρησιμοποιείται σε γρίπη ως ρόφημα ή σε εντριβή και ανακουφίζει από τον πυρετό. Ολόκληρο το φυτό έχει ωραία εμφάνιση, το ξύλο του χρησιμοποιείται στην ξυλουργικά και για την παραγωγή ξυλοκάρβουνου. Επίσης, το μέλι από άνθος κουμαριάς βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης, στις κεφαλαλγίες και τον στομαχόπονο (Διοσκουρίδης).

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις, επιγραμματικά:
Το βότανο δρα ως αντισηπτικό, διουρητικό, αντιφλεγμονώδες, στυπτικό και αιμοστατικό. Τα ώριμα κούμαρα συνιστώνται σε δυσκοιλιότητα και αεροφαγία. 

Βοηθά σε προβλήματα φλεγμονών και άλλες παθήσεις των ουροφόρων οδών όπως κυστίτιδα, ουρηθρίτιδα, ενούρηση, δυσούρηση, σε αιματουρίες και αιμορραγίες της μήτρας.
Είναι τονωτικό για τους εξασθενισμένους οργανισμούς στους οποίους χορηγείται μαζί με κρασί, κανέλα και ζάχαρη. 

Η κουμαριά είναι ανθεκτική στη φωτιά και αυτό της δίνει ένα πλεονέκτημα να χρησιμοποιηθεί σε αναπλάσεις εκτάσεων.
Oι κουμαριές είναι φυτά που αντέχουν στις πυρκαγιές. Mετά τη φωτιά πετούν αμέσως νέα άφθονα βλαστάρια κι έτσι προστατεύονται τα εδάφη από τη διάβρωση της βροχής.
Τελειώνοντας, η κουμαριά είναι ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά και όμορφο φυτό που στολίζει με το εντυπωσιακό χρώμα της και τους λαμπερούς καρπούς της το σπίτι μας και μας θυμίζει τα Χριστούγεννα και το χειμώνα!
Τι είναι η κουμαρίνη;
Λίγα λόγια για την κουμαρίνη, που περιέχεται στην κανέλα κασσία και μας έχει θορυβήσει, λόγω των παρενεργειών της: Η κουμαρίνη είναι ένα φυτοχημικό με γεύση ανάλογη της βανίλιας και γλυκιά μυρωδιά κάπως σαν φρεσκοκομμένο γρασίδι.
Η κουμαρίνη βρίσκεται σε διάφορα φυτά όπως τα φασόλια tonka, τον μελίλωτο, την ασπερούλα (Gallium ή Asperula odorata),την συνηθισμένη και πολύ φθηνή ποικιλία της κανέλας Cinnamomum Cassia ,τη τριγωνέλλα (Trigonellafoenum-graecum),τη λεβάντα, τη γλυκόριζα, τις φράουλες, στο μαϊντανό, το σέλινο, το χαμομήλι, τα κόκκινα τριφύλλια, τα βερίκοκα, τα κεράσια και το γλυκό γαρίφαλο.. με μεγαλύτερη συγκέντρωση στα 4 πρώτα. Επίσης ως συστατικό αντιθρομβωικών φαρμάκων (Coumadin, Jantoven, Marevan κτλ.). Η κουμαρίνη μπορεί να εμφανιστεί είτε ελεύθερη είτε συνδυασμένη με γλυκόζη (γλυκοζιτική κουμαρίνη).
Με το όνομα κουμαρίνη συναντάμε πολλές ενώσεις που έχουν μεταξύ τους διαφορετικό τύπο αλλά και διαφορετικές αποκλίνουσες δράσεις. Είναι αρωματικές ενώσεις και η δράση τους είναι περιορισμένη στον οργανισμό. Υπάρχουν όμως προϊόντα του μεταβολισμού τους που έχουν αξιόλογη δράση όπως για παράδειγμα η δικουμαρόλη που είναι μια ισχυρή αντιθρομβωτική ένωση.

Δυστυχώς η κουμαρίνη είναι τοξική σε υψηλές δόσεις στον άνθρωπο και προξενεί βλάβες στο συκώτι και στα νεφρά. Η κουμαρίνη ως επί το πλείστον βρίσκεται στην κασσία, ενώ η κανέλα Κεϋλάνης περιέχει αρκετά χαμηλότερες ποσότητες. Το πρόβλημα με την τριμμένη κανέλα που κυκλοφορεί, είναι ότι στην πλειοψηφία της είναι αναμεμιγμένη με κασσία και δεν είναι καθαρή γνήσια κανέλα. Αυτό αυξάνει τα επίπεδα κουμαρίνης στα διάφορα προϊόντα που χρησιμοποιείται κανέλα. Πριν λίγο καιρό, σε έρευνα που έγινε σε δείγματα κανέλας στην Ιταλία βρέθηκε ότι το 51% των δειγμάτων αποτελούταν από κασσία, ένα 10% πρέπει να ήταν μείγμα κασσίας με κανέλα Κεϋλάνης, και μόνο ένα 39% ήταν κανέλα Κεϋλάνης (Lungarini, 2008).

proionta-tis-fisis
Βιβλιογραφία Μικρή Εγκυκλοπαίδεια Βοτάνων

Πατάτα σπορά φύτεμα καλλιέργεια

 

Το διάλεγμα του σπόρου

Ο πρώτος και πιο σημαντικός όρος για την επιτυχία της πατατοκαλλιέργειας είναι η εκλογή των κατάλληλων πατατών για την σπορά .

Ως σπόρος της πατάτας για την γεωργική καλλιέργεια, χρησιμοποιούνται στη πράξη οι κόνδυλοι, δηλαδή η πατάτα, η οποία είναι ένα κομμάτι του κορμού (ένα μόσχευμα στη γλώσσα των κηπουρών).Επομένως όπως για τον πολλαπλασιασμό του αμπελιού, της ιτιάς, της λεύκας, της κυδωνιάς, της τριανταφυλλιάς, της συκιάς, της ροδιάς και άλλων παρόμοιων θάμνων και δέντρων,

 οι οποίοι πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα, φροντίζουμε να πάρουμε τις βέργες ή τα μοσχεύματα από υγιείς και εκλεκτές ποικιλίες, το ίδιο πρέπει να φροντίσουμε και για το σπόρο της πατάτας.

Η μεγαλύτερη σοδειά επιτυγχάνεται μόνο όταν ο σπόρος προέρχεται από πατατόφυτα, που είχαν την μεγαλύτερη απόδοση. Γιατί η πατάτα που θα καλλιεργήσουμε θα διατηρήσει τα προτερήματα και τα ελαττώματα που έχει η μητρική πατάτα. Όταν η πατάτα είναι από νόστιμη και παραγωγική ποικιλία και τα παιδιά της θα γίνουν καλά όπως και αυτή.

Λόγο της μεγάλης σπουδαιότητας της προέλευσης και της ποιότητας του σπόρου οι καλοί πατατοκαλλιεργητές παράγουν και διαλέγουν μόνοι τους τον σπόρο από τα χωράφια τους και μάλιστα από την εποχή ακόμα της αναπτύξεως της πατάτας και όχι μετά την συλλογή της σοδειάς. Για αυτό πηγαίνουν στα χωράφια που έχουν φυτέψει με πατάτες 25-30 ημέρες μετά την έναρξη της βλαστήσεως και σημαδεύουν τα δυνατότερα πατατόφυτα, που έχουν 3-6 ζωηρούς βλαστούς, μπίχνωντας ένα καλάμι για σημάδι δίπλα τους. Μετά από ένα μήνα πηγαίνουν και εξετάζουν τα σημαδεμένα πατατόφυτα. Αν αυτά διατηρούνται ακόμα ζωηρά και έχουν άφθονα φύλλα και βλαστάρια και δεν είναι λίγα, ζαρωμένα ή κουλουριασμένα ή αρρωστημένα από περονόσπορο, αφήνουν το σημάδι. Κατά την εποχή της συγκομιδής της πατάτας, πρώτα συλλέγουν προσεκτικά και χωρίς να τις πληγώσουν, τις πατάτες από τα σημαδεμένα φυτά. Τις διαλέγουν κατά μέγεθος και χρησιμοποιούν μόνο τις καλύτερες και μετρίου μεγέθους από αυτές για την σπορά της προσεχούς πατατοκαλλιέργειας.

Αν το πατατοχώραφο έχει τα περισσότερα φυτά του ασθενικά και με φύλλα κατσαρωμένα, ή τα φυτά είναι προσβεβλημένα από περονόσπορο ή σάπισμα του λαιμού του φυτού, τότε πρέπει κανείς να αλλάξει σπόρο και να φέρει από αλλού υγιή απαραίτητα για να μην γίνει επιζήμια η πατατοκαλλειέργειά του.

Για την Ελλάδα οι καλύτερες ποικιλίες για την ανοιξιάτικη σπορά είναι η πατάτα που προέρχεται από ψυχρά και ορεινά μέρη. Στα μέρη αυτά η πατάτα συλλέγεται συνήθως αργά μετά τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο και λόγο του χειμώνα ωριμάζει πολύ καλά μέχρι την άνοιξη και είναι πλουσιότερη σε άμυλο. Η αγορά του σπόρου πρέπει να γίνει όσο το δυνατότερο νωρίτερα, για να τον συντηρήσουν καλά μόνοι τους οι καλλιεργητές μέχρι την εποχή της σποράς του.

Η πατάτα που θα χρησιμοποιηθεί για σπορά πρέπει να είναι υγιείς, σφιχτή όχι μαλακή, να μην έχει εσωτερικά κενά(κουφάλες), να είναι βαριά και να έχει ανάβαθα μάτια. Να μην παρουσιάζει μελανά ή σκούρα στίγματα στο φλοιό της ή στη σάρκα της. Πρέπει να μην είναι χτυπημένη, λαβωμένη ή τρυπημένη από έντομα και σκουλήκια και να είναι ώριμη.

Η ώριμη πατάτα δεν ξεφλουδίζεται εύκολα, όταν τη χουφτιάζουμε και τρίβουμε το μεγάλο δάχτυλο στο φλοιό της. Η σοδειά από άωρες πατάτες είναι πρώιμες αλλά μικρότερες. Τότε ωριμάζουν εντελώς οι πατάτες, όταν μείνουν 5-8 ημέρες ακόμα μέσα στη γη, αφού ξεραθούν εντελώς τα φύλλα και οι κορμοί των πατατοφυτών.

Το μέγεθος του σπόρου

Τα πειράματα απέδειξαν ότι όταν φυτεύουμε μεγάλες πατάτες από υγιή πατατόφυτα, η σοδειά είναι μεγαλύτερη, οι πατάτες περιέχουν περισσότερο άμυλο και τα φυτά αντέχουν περισσότερο στο περονόσπορο και σε άλλες ασθένειες. Γιατί η μητρική πατάτα τότε δίνει περισσότερη τροφή στα νέα φυτά και έτσι γίνονται οι βλαστοί και τα φύλλα τους ζωηρότερα και ανθεκτικότερα και έτσι τρέφουν καλύτερα τους κονδύλους τους. Επειδή όμως θα χρειαζόμαστε μεγάλες ποσότητες σπόρων αν χρησιμοποιούσαμε αποκλειστικά τις πολύ μεγάλες πατάτες για σπορά αλλά και επειδή οι πολύ μεγάλες πατάτες δεν αυξάνουν τόσο σε απόδοση όσο οι μέτριες, για αυτό θεωρείτε πιο συμφέρον να χρησιμοποιούνται για σπορά πατάτες μεγέθους ενός μεγάλου αυγού κότας και με σάρκα σφιχτή και αλευρώδη (19-20% άμυλο). Δύο και τρεις ακόμη μικρές πατάτες, αποδίδουν μικρότερη σοδειά από μία μεγάλη πατάτα αυτού του μεγέθους. Όταν όμως ο σπόρος προέρχεται από αρρωστημένα ή εκφυλισμένα φυτά η σοδειά είναι μικρή έστω και αν χρησιμοποιηθούν οι μεγαλύτερες πατάτες. Σε αυτή τη περίπτωση ακόμη και οι μικρότερες πατάτες από υγιή φυτά αποδίδουν περισσότερο από το μεγάλο σπόρο της εκφυλισμένης.

Όταν το έδαφος είναι υγρό και πτωχό και οι καιρικές συνθήκες είναι δυσμενείς, πρέπει να χρησιμοποιούνται πατάτες, μεγαλύτερου μεγέθους από ένα αυγό για τη σπορά. Όταν ο σπόρος έχει 3-4 ζωηρά μάτια, η σοδειά αποδίδει μεγαλύτερες πατάτες. Για αυτό κάποιοι καλλιεργητές συνηθίζουν κατά το φύτεμα της ολόκληρης πατάτας, να στραβώνουν τα άλλα μάτια με το μαχαίρι και να αφήνουν μόνο ένα ζωηρό μάτι στη κορυφή. Το στράβωμα όμως αυτό των ματιών απαιτεί πολύ εργασία και για αυτό χρησιμοποιούνται στη πράξη πατάτες με 5-6 μάτια το πολύ, ή χρησιμοποιείται για σπορά μόνο το τμήμα της κορυφής από τις πατάτες. Πατάτες με περισσότερα μάτια παράγουν πολλούς μεν βλαστούς αλλά αδύνατους και η σοδειά από αυτές αποτελείται από πολλές αλλά μικρές πατάτες.

Σπόρος ολόκληρος και σπόρος κομμένος

Τα πειράματα ειδικών επιστημών απέδειξαν, ότι ολόκληρη η πατάτα σαν σπόρος είναι προτιμότερη από την κομμένη. Ο κομμένος σπόρος αποδίδει συνήθως 20-30% μικρότερες σοδειές από τον ολόκληρο σπόρο σε μέγεθος αυγού, ο οποίος έχει το ίδιο βάρος με τα κομμάτια. Αλλά και οι μικρές πατάτες για σπορά είναι προτιμότερες και αποδίδουν μεγαλύτερη σοδειά από τα κομμάτια του ιδίου βάρους.

Σε πειράματα σε 4 ίδια χωράφια που φυτεύτηκαν μεγάλες, μέτριες, μικρές, κομμένες πατάτες, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

Μεγάλες πατάτες 94 οκάδες

Μεσαίες πατάτες 78 οκάδες

Μικρές πατάτες 76 οκάδες

Με κομμάτια 64 οκάδες

Σε μία μόνο περίπτωση η κομμένη πατάτα αποδίδει σχετικός καλή σοδειά και υγιή φυτά. Όταν κόβεται στη μέση κατά πλάτος σε δύο τμήματα, το τμήμα της κορυφής και το τμήμα του ομφαλού. Από αυτά για τη σπορά θα χρησιμοποιηθεί το τμήμα της κορυφής που έχει τα ζωηρότερα μάτια, κομμένο στο μέγεθος του αυγού της κότας. Η κοπή με κοφτερό μαχαίρι μπορεί να γίνεται σιγά σιγά από την εποχή της συλλογής έως την εποχή της σποράς της πατάτας. Τα κομμάτια για τη σπορά διατηρούνται σε λεπτά στρώματα 20 εκατοστών εντός ξηρού και καλώς αεριζόμενου χώρου και όχι σε σωρούς.

Όταν οι παραπάνω μέθοδοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν και θέλουμε να κάνουμε οικονομία σπόρου, πρέπει να χωρίζουμε τη πατάτα για σπορά στα δύο κατά μήκος. Με αυτό τον τρόπο κάθε κομμάτι έχει τον ίδιο περίπου αριθμό ματιών και τα μισά της κορυφής και τα μισά του ομφαλού. Χρησιμοποιούνται σε αυτή την περίπτωση για σπορά και τα 2 κομμάτια. Όταν οι πατάτες κόβονται σε ακόμα μικρότερα κομμάτια, το οποίο είναι το χειρότερο, πρέπει να έχει τουλάχιστον 3 μάτια το καθένα. Συνήθως κόβετε η πατάτα στα τέσσερα κατά μάκρος, για να μοιράζονται τα μάτια της κορυφής και του ομφαλού το ίδιο σε όλα τα κομμάτια. Η χρησιμοποίηση κομμένων πατατών για σπορά, εκτός ότι επιφέρει ελάττωση σοδειάς, αφήνει και πολλά κενά στα πατατοχώραφα. Γιατί πολλοί από τους κομμένους σπόρους προσβάλλονται ευκολότερα από διάφορες ασθένειες και κυρίως της γάγγραινας του κορμού λόγο των πληγών και καταστρέφονται.

Εκτός όμως από αυτό, το κόψιμο προκαλεί και αργοπορία στην ωρίμανση των πατατών.

Τέλος όποιος έχει λίγες μόνο πατάτες από μια εκλεκτή ποικιλία, την οποία θέλει να πολλαπλασιάσει γρήγορα, φυτεύει αυτές σε εύφορη γη και όταν αναβλαστήσουν, χωρίζει κάθε βλαστό και τον μεταφυτεύει χωριστά, όπως γίνεται στη λαχανοκομία και ανθοκομία από τους κηπουρούς.

Προπαρασκευή του σπόρου

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται η πατάτα για την ανοιξιάτικη σπορά μόλις την βγάλουμε από την αποθήκη, αλλά πρέπει να την αφήνουμε σε στρώματα 20-30 εκατοστόμετρων για 2-3 βδομάδες σε υπόστεγο ή στην ύπαιθρο ή στον αέρα, για να στεγνώσει και μετά να την φυτεύουμε. Επίσης όταν μεταχειριζόμαστε κομμάτια για σπορά, πρέπει να κόβουμε την πατάτα πριν 3-4 εβδομάδες και να τα στεγνώνουμε μα τον ίδιο τρόπο και μετά να τα φυτεύουμε.

Είναι αληθές, ότι ενίοτε η στεγνωμένη πατάτα αργεί να φυτρώσει, αλλά άμα φυτρώσει αναλαμβάνει ζωηρή βλάστηση και εξουδετερώνει την αργοπορία. Οι στεγνωμένες μάλιστα πατάτες που χρησιμοποιούνται για σπορά δίνουν όχι μόνο μεγαλύτερες αλλά και πιο πρώιμες σοδειές. Όταν δε έχει κανείς αρκετό καιρό, για να στεγνώσει τις κομμένες πατάτες διευκολύνει την επούλωση των πληγών τους με το πασπάλισμα αυτών με στάχτη ή με σκόνη ασβέστη ή με χώμα.

Για την φθινοπωρινή πατάτα (σπορά Ιουλίου-Αυγούστου) χρησιμοποιείται ο σπόρος της πρώιμης καλοκαιρινής πατάτας, η οποία συλλέγεται τέλη Μαΐου-Ιουνίου. Οι πατάτες αυτές τοποθετούνται μετά την συλλογή τους σε σκιερό μέρος σε στρώμα 30 περίπου εκατοστών πάχους, στο έδαφος ή σε σανίδες ή σε άχυρα και σκεπάζονται ελαφρός με χόρτα ή άχυρα.

Καταβρέχονται δε ελαφρά ανά περιόδους με ποτιστήρι. Οι πατάτες αυτές αρχίζουν να πρασινίζουν σιγά σιγά και τα μάτια αρχίζουν να φουσκώνουν. Μετά από 40-50 ημέρες ο σπόρος είναι κατάλληλος για σπορά. Εάν οι πατάτες χρησιμοποιηθούν απ’ ευθείας για σπορά δεν φυτρώνουν όλες και αφήνουν κενά στα χωράφια.

Προβλάστηση της ανοιξιάτικης σποράς

Οι κηπουροί των παραμεσόγειων περιοχών συνηθίζουν να φυτεύουν την άνοιξη πατάτες, οι οποίες έχουν προηγμένως πρασινίσει και βλαστίσει. Με αυτό τον τρόπο η σοδειά γίνεται μεγαλύτερη, οι πατάτες περιέχουν περισσότερο άμυλο και το σπουδαιότερο ωριμάζουν γρηγορότερα.
Ο τρόπος προβλαστήσεως είναι ο εξής: Κατασκευάζονται τελάρα με ορθογώνια πλαίσια, με μήκος πλευρών 45-55 εκατοστών. Τα πλάγια πλευρά έχουν ύψος 10-12 εκατοστά και πόδια 5-10 εκατοστών ώστε να υπάρχει μεταξύ τους διάστημα για να διέρχεται ο ήλιος και ο αέρας. Το πάτωμά τους που μπορεί να γίνει με σύρμα σε κάποια μορφή σχάρας.
Οι πατάτες για σπορά τοποθετούνται όρθιες και η μία παραπλεύρως προς την άλλη, έξι εβδομάδες πριν την σπορά τους. Τα πλαίσια με την πατάτα τοποθετούνται κατόπιν σε σκιερό μέρος είτε σε υπόστεγο ή κάτω από δέντρα σε τοποθεσία ευάερη και φωτεινή και αφήνονται μέχρι την σπορά τους. Εάν υπάρχει φόβος παγετών τοποθετούνται σε αποθήκη φωτεινή και ευάερη.
Όταν η θερμοκρασία ανέλθει στους 12 βαθμούς καταβρέχουν την πατάτα ελαφρώς με νερό της ίδιας θερμοκρασίας. Στην ανάγκη θερμαίνουν την αποθήκη. Με αυτό τον τρόπο φουσκώνουν τα μάτια και βλασταίνουν. Οι πατάτες στην αρχή πρασινίζουν και κατόπιν αναπτύσσουν τους βλαστούς τους μέσα στα πλαίσια.
Όταν οι βλαστοί φτάσουν μήκος από 1-1.5 εκατοστό, μεταφέρονται με τα πλαίσια στους αγρούς και φυτεύονται μετά προσοχής για να μην σπάσουν οι τρυφεροί βλαστοί γιατί τότε ο σπόρος γίνεται άχρηστος. Η αύξηση της σοδειάς με την προβλάστηση αποδείχτηκε ότι είναι σοβαρή και ιδίως όταν φυτεύονται προβλαστημένα κομμάτια πατάτας.
Στη Γαλλία η διαφορά υπέρ του προβλαστημένου σπόρου έφτασε 500-600 οκάδες το στρέμμα. Ιδίως η προβλάστηση είναι απαραίτητη, όταν φοβόμαστε ασθένειες από νηματώδη.

Τι ποσό σπόρου χρειάζεται στο στρέμμα
Όπως είπαμε ο καλύτερος σπόρος είναι η ολόκληρη πατάτα στο μέγεθος αυγού κότας. Στις πολύ παραγωγικές και όψιμες ποικιλίες το βάρος κάθε σπόρου πρέπει να είναι περίπου 30-50 δράμια. Στις συνηθισμένες 20-25 δράμια και στις πρώιμες 15-20. Εάν οι πατάτες φυτευθούν σε απόσταση 25-35 εκατοστά η μία από την άλλη υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν 150-400 οκάδες ανά στρέμμα, αναλόγως της πρωιμότητας της ποικιλίας. Δηλαδή οι πολύ όψιμες 400 οκάδες, οι μεσαίες 200-250 και οι πρώιμες 150-200 οκάδες. Εάν φυτευθούν σε αποστάσεις 40 εκατοστών θα χρειαστούν 100-250 οκάδες.
Στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη όπου η φύτευση γίνεται συνήθως σε γραμμές που απέχουν 50 εκατοστά και τα φυτά απέχουν 40 εκατοστά εντός της γραμμής αυτής, ο αναγκαίος σπόρος είναι 75-200 οκάδες το στρέμμα.
Από συγκριτικά πειράματα που έγιναν στην Γαλλία απεδείχθη, ότι όταν χρησιμοποιήθηκε μεγαλύτερος σπόρος, η σοδειά απέδωσε παραπάνω από το διπλάσιο της διαφοράς του βάρους του μεγάλου από τον μικρό σπόρο.

Το φύτεμα της πατάτας
Όταν φυτευτεί η πατάτα, δεν φυτρώνει εάν η θερμοκρασία είναι μικρότερη των 4 βαθμών. Τα πρώτα φύλλα εμφανίζονται όταν η μέση θερμοκρασία του αέρα είναι 10-12 βαθμοί, μετά από 15-25 ημέρες μετά την φύτευσή της πατάτας. Η ανθοφορία αρχίζει μετά από 35-40 ημέρες, εφόσον η μέση θερμοκρασία του αέρα είναι 14-16 βαθμούς. Η τέλεια ανάπτυξη των κονδύλων εντός της γης, δηλαδή η τέλεια ωρίμανση της πατάτας , τελειώνει συνήθως μετά 45-60 ημέρες μετά την άνθηση της πατάτας. Δηλαδή η διάρκεια της βλαστήσεως της πατάτας είναι συνήθως 100-130 ημέρες. Υπάρχουν βέβαια πρώιμες ποικιλίες που ωριμάζουν σε 70-80 ημέρες και άλλες όψιμες, που ωριμάζουν μετά από έξι μήνες.
Η Ελλάδα όπως και άλλες παραμεσόγειες χώρες ανήκουν σε αυτές που διακρίνονται για την ξηρασία τους κατά τους θερινούς μήνες μέχρι του φθινοπώρου. Η ξηρασία αυτή επιβραδύνει μέχρι και σταματά ακόμη την ανάπτυξη των ποωδών φυτών.
Η ξερική πατάτα στην Ελλάδα είναι μονόφορη, σπέρνεται τους μήνες της ανοίξεως από Φεβρουάριου μέχρι τον Απρίλιο και συγκομίζεται κατά τον Ιούνιο και Ιούλιο. Η πατάτα στην Ελλάδα έχει ανάγκη πολλών ποτισμάτων για να αποδώσει μεγάλη σοδειά που μπορεί να φτάσει τις 3500 οκάδες το στρέμμα.
Η ποτιστική πατάτα επιτυγχάνει και στα θερμότερα μέρη της Ελλάδος.
Η ποτιστική πατάτα στην Ελλάδα είναι δίφορη, φυτεύεται 2 φορές το χρόνο και κάνει 2 σοδειές. Εάν φυτεύεται κατά τους μήνες της άνοιξης (σπορά ανοιξιάτικη), δηλαδή από Φεβρουάριο μέχρι αρχές Μαΐου, συγκομίζεται μετά από 100-120 ημέρες από την φύτευσή της, δηλαδή αρχίζει να ωριμάζει από τέλος Μαΐου μέχρι Αυγούστου.
Η πατάτα αυτή συνήθως ονομάζεται πρώιμη ή καλοκαιρινή πατάτα.
Οι πατατοκαλλιεργητές, κυρίως στη νότια Ελλάδα που διαθέτουν νερό, φυτεύουν πατάτα και κατά τον Ιούλιο-Αύγουστο (καλοκαιρινή σπορά). Οι φυτεμένες αυτές πατάτες, ωριμάζουν και συγκομίζονται κατά τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο.
Η πατάτα αυτή ονομάζεται όψιμη ή φθινοπωρινή ή χειμωνιάτικη πατάτα.

Λίπανση της πατάτας
Μέσω πειραμάτων ο Γάλλος γεωπόνος Γκαρολά απέδειξε ότι μια όψιμη ποικιλία καλλιεργούμενη στη Β. Ευρώπη παρήγαγε 2400 οκάδες ανά στέμμα και απορρόφησε τα εξής ποσά θρεπτικών βασικών συστατικών

Άζωτο 12 οκάδες
Φωσφορικό οξύ 4 ½ οκάδες
Κάλιο 22 οκάδες
Ασβέστιο 10 οκάδες

Για να κάνουμε μια σύγκριση σημειώνουμε ότι μία καλή σοδειά σιταριού 250 οκάδων ανά στρέμμα απαιτεί περίπου κατά τον ίδιον, τις επόμενες ποσότητες θρεπτικών συστατικών κατά στρέμμα:

Άζωτο 10 οκάδες
Φωσφορικό οξύ 5 ½ οκάδες
Κάλιο 11 οκάδες
Ασβέστιο 4 οκάδες

Η χλωρή λίπανση της πατάτας
Σε πολλά μέρη δεν υπάρχει κοπριά και για αυτό είναι δύσκολη η καλλιέργεια της πατάτας και των λαχανικών γενικά. Ο τρόπος για διορθωθεί εν μέρει η έλλειψη αυτής, είναι στα χωράφια πριν φυτεύσουμε πατάτα, σπείρουμε την προηγούμενη χρονιά πεταχτά την κατάλληλη εποχή ή βίκο ή σινάπι σε όλα τα χωράφια, ή λαθούρια ή κουκιά στα αργιλώδη, ή λούπινα στα πυριτικά (ξηρά και φτωχά σε ασβέστη).
Όταν τα φυτά αυτά φθάσουν στο άνθος τους, με ένα κύλινδρο ή μια σβάρνα ξύλινη πατιούνται και κατόπιν οργώνεται το χωράφι, ώστε να θαφτούν τα φυτά μέσα στη γη την κατάλληλη εποχή. Τα φυτά αυτά σαπίζουν σε λίγο χρόνο μέσα στο χώμα και γίνονται είδος κοπριάς (χλωρό λίπασμα).

Πηγή: Η πατάτα-Παναγιώτου Α. Δεκάζου-Παράρτημα «Γεωργικού δελτίου» Φεβρουαρίου 1933

*Οκά=1282 γραμμάρια

κειμεναhttp://www.ftiaxno.gr/

χελωνισιο αγριο sex

χελωνισιο αγριο sex

ΔΕΤΣΙΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Αντισταθείτε!! Δεν ξέρω τι μπορεί να κερδίσουμε.

Αναδημοσίευση από το περιοδικό ''Σκουλήκι''.


Είναι αδύνατον να πληρώσει μια κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.
Η κυβέρνηση είναι αδύνατον να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τους δανειστές και προς τον λαό της.
Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς να εκπληρώσουν και τις δυο υποχρεώσεις ταυτόχρονα.
ΌΠΟΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ κι αν ήταν στη θέση της, θα έκανε το ίδιο»
Τούτη η απόκριση, κόλαφος για τους σημερινούς εθελόδουλους «σοσιαλιστές», βγαίνει από το στόμα, όχι ενός δημοκρατικού (τρομάρα μας), αλλά του νομικού συμβούλου της φασιστικής κυβέρνησης του Μεταξά, Ιωάννη Γούπη, όταν εκείνος, απευθυνόμενος στο Δικαστήριο της Κοινωνίας των Εθνών, εξηγούσε τους λόγους που δεν πλήρωσε η κυβέρνηση τους δανειστές Βέλγους.
Προφανώς όποια κυβέρνηση κι αν ήτανε θα έκαμε το ίδιο, εκτός από τούτη που μας έχει κάτσει στον σβέρκο.
Με δαύτη, η ωμή πολιτική πραγματικότητα πλάθει το ξέθωρο θεωρώντας το αναγκαίο.
Με δαύτη, ο προθάλαμος του νεκροτομείου φαντάζει κοινωνικό δικαίωμα απαιτητό.
Οι κυβερνώντες τούτοι, οι υποκριτές κι ανίκανοι, τάχα με τη στόχευση την μακροπρόθεσμη, τη βγαλμένη όχι από τα λειψά μυαλά τους, αλλά από τα στελέχη των εταιριών, που αφορά την πλήρη ιδιωτικοποίηση του κόσμου ολάκερου, είναι εχθροί της ελλαδικής κοινωνίας.
Υποβαθμίζουν ότι το ανεκτίμητο στις ανθρώπινες και κοινωνικές σχέσεις κι αναβαθμίζουν το αγοραίο, κάνοντάς το σύμβολο εθνικό.
Κι εμείς; Όλοι εμείς οι πολίτες τούτης της περήφανης χώρας, πρέπει να γίνουμε ακολουθητές τους; Αυτής, της ξέθωρης πολιτικής, της εκφρασμένης στη λαιμαριά του σκλάβου και το λιώσιμο της ψυχής;
Της πολιτικής του ολετήρα, όλων αυτών των «εγχώριων» και βαφτισμένων σωτήρων που θέλουνε να καταστήσουνε «το πολιτικώς αδύνατον, πολιτικώς αναγκαίο»;
Των φωστήρων της νεοφιλελεύθερης μονεταριστικής τακτικής, που αντικαθιστούν την ιστορική κουλτούρα του ελληνισμού με τους διασωληνωμένους «γιάπηδες» του αδηφάγου καπιταλισμού;
Αυτών, που η μόνη κοιν

ωνική τους αναφορά στον λαό, βρίσκεται στην απαξίωση και τη παρακμή του;
Η ξέθωρη τούτη κοινοβουλευτική χούντα (μνημόνιο συνταγματικά ανεπικύρωτο από τα 3/5 των βουλευτών που απαιτείται, λοιπές επικαιροποιήσεις που συνιστούν αλλοίωση του πολιτεύματος, υπέρβαση της εκτελεστικής εξουσίας σε βάρος της νομοθετικής, συμπεριφορά μελών κυβέρνησης που συνιστά έγκλημα (άρθρο Π.Κ. 134), απιστία σε βάρος του Δημοσίου (άρθρα 390, 256), προσβολή εθνικής κυριαρχίας) πρέπει να φύγει.
Η κοινωνία πρέπει να πάρει στα χέρια της τη κατάσταση.
Οφείλει να επεξεργαστεί τους θεσμικούς ρόλους και τα δικαιώματα, να αναιρέσει τις αντιπροσωπευτικές τάχα αρχές των εξουσιαστών, να καταργήσει ασυλίες κι αποκτημένα τσιφλίκια των βαλτών (βάλτων) στα πολιτικά πεπραγμένα.
Κι η αριστερά να μην «τραβηχτεί από των χιονιών το θάμα», αλλά να σταθεί ενωμένη, σαν η μόνη δύναμη που έχει και τα αντικειμενικά και τα υποκειμενικά κριτήρια να σταματήσει τις κοινωνίες - καζίνο που θέλουνε να εφαρμόσουνε οι ψεύτες των εταιριών.
Είναι ψεύτες!!
Ενοποιούν το άψυχο και το αλλοτριωμένο, ονομάζοντας το βγαλμένο υβρίδιο «σωτηρία». Τα δάνειά τους (αρχινίσανε το 1824 φέρνοντας τον εμφύλιο στην μεγαλύτερη επανάσταση της ανθρωπότητας) εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα τα αποικιοκρατικά.
Μην τους πιστεύετε!! Οι Έλληνες και παράγουν (3η χώρα παγκοσμίως στο λάδι, 7η στο βαμβάκι, 1η στη ναυτιλία, 16η στο τυρί) και εξάγουν (μαγνησίτη, αλουμίνιο, βωξίτη, νικέλιο κ.α.) και εργάζονται περισσότερο από πολλούς λαούς.
Αντισταθείτε!! Δεν ξέρω τι μπορεί να κερδίσουμε.
Στο κάτω-κάτω «είναι προτιμότερο το αβέβαιο κάτι από το βέβαιο μηδέν».

Αναρτήθηκε από ΚΩΣΤΑΣ ΔΕΤΣΙΚΑΣ

κατάλογος υγιεινών τροφίμων'

Τα 29 υγιεινότερα τρόφιμα στον πλανήτη

Ο ακόλουθος 'κατάλογος υγιών τροφίμων' αποτελείται από 29 τρόφιμα που έχουν τη δυνατότητα να σας προκαλέσουν ένα 'θρεπτικό σοκ' καθώς επίσης να μειώσουν, σύμφωνα με μελέτες, τον κίνδυνο για μερικές από τις πιο θανατηφόρες ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις. Μαζί με κάθε μια από τις περιγραφές προτείνεται και ένας τρόπος ενσωμάτωσης αυτών των τροφίμων στο διαιτολόγιό σας.


 

Βερίκοκα η βήτα-καροτίνη βοηθάει στην αποτροπή των ζημιών που προκαλούν οι ελέυθερες ρίζες και προστατεύει τα μάτια. Το σώμα μετατρέπει επίσης τη βήτα-καροτίνη σε βιταμίνη Α, που μπορεί να βοηθήσει στην απόκρουση μερικών καρκίνων, ειδικά του δέρματος. Ένα βερίκοκο έχει 17 θερμίδες, 0 λίπος, 1 γραμμάριο ίνας. Τρώγονται αποξηραμένα ή εάν προτιμάτε φρέσκα. Αγοράστε τα όταν είναι ακόμα σκληρά διότι ... μόλις μαλακώσουν χάνουν μερικές από τις θρεπτικές ουσίες.

 
Αβοκάντο Το περιεχόμενο ελαϊκό οξύ, ένα ακόρεστο λιπαρό οξύ, βοηθά στην μείωση της χοληστερόλης στο αίμα και βελτιώνει τα επίπεδα των HDL. Επιπρόσθετα περιέχει σημαντικές ποσότητες ινών. Μια φέτα έχει 81 θερμίδες, 8 γραμμάρια λίπους και 3 γραμμάρια ίνας. Δοκιμάστε μερικές φέτες αβοκάντο αντί για μαγιονέζα στα σάντουιτς. Δείτε: Η διατροφική αξία και χρήσεις του αβοκάντο.

 
Σμέουρα To περιεχόμενο ελαγικό οξύ, βοηθά στην αναστολή της αύξησης καρκινικών κυττάρων. Αυτό το είδος μούρων περιέχουν επίσης βιταμίνη C και υψηλά επίπεδα φυτικών ινών που βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Ένα φλυτζάνι έχει μόνο 60 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 8 γραμμάρια φυτικών ινών. Συνδυάζεται με γιαούρτι.

  Μάνγκο 

Ένα μέτριο μάνγκο περιέχει 57mg βιταμίνης C, σχεδόν ολόκληρη την συνιστώμενη καθημερινή δόση σας. Αυτή η αντιοξειδωτική ένωση βοηθάει στην αποτροπή της αρθρίτιδας βοηθάει στην γρήγορη επούλωση πληγών και την βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα μάνγκο περιέχουν περισσότερες από 8.000 IU βιταμίνης Α (ως βήτα-καροτίνη). Ένα μάνγκο έχει 135 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 4 γραμμάρια φυτικών ινών. Κόψτε και σερβίρετε επάνω σε πράσινα φύλλα. Θα πετύχετε η σαλάτα σας να μοιάζει με επιδόρπιο!


 
Κανταλούπε (είδος πεπονιού) Περιέχει βιταμίνη C (117 mg σε μισό πεπόνι, σχεδόν δύο φορές περισσότερη την συνιστώμενη καθημερινή δόση) και βήτα-καροτίνη. Και οι δυο ενώσεις είναι ισχυρά αντιοξειδωτικές που βοηθούν στην προστασία των κυττάρων από τις ελεύθερες ρίζες. Επιπρόσθετα, μισό πεπόνι περιέχει 853 mg καλίου - σχεδόν δύο φορές περισσότερο απ' ό,τι μια μπανάνα, η οποία βοηθά στην μείωση της πίεσης του αίματος. Μισό πεπόνι έχει 97 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 2 γραμμάρια φυτικών ινών. Κόψτε το σε κύβους, ψύξτε τους και σπάστε τους στο μπλέντερ δημιουργώντας κάτι σαν παγωτό ή γρανίτα.

 
Χυμός των βακκινιών (cranberries) Βοηθάει στην μείωση των μολύνσεων με την αναστολή της ανάπτυξης επιβλαβών βακτηρίων. Ένα φλυτζάνι έχει 144 θερμίδες, 0 γραμμάρια λίπους και 0 γραμμάρια φυτικών ινών. Για να φτιάξετε ένα νόστιμο αναψυκτικό αγοράστε 100% συμπυκνωμένο χυμό και χρησιμοποιήστε τον για να δώσετε γεύση σε νερό χωρίς την προσθήκη ζάχαρης. Δείτε περισσότερα για τα βακκίνια και τις θαυμαστές τους ιδιότητες!
  Ντομάτα 

Το λυκοπένιο, ένα καροτενοειδές, αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα αντιοξειδωτικά. Έρευνες δείχνουν ότι οι τομάτες μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο καρκίνου της ουροδόχου κύστης, του στομάχου και του εντέρου στο μισό εάν καταναλώνονται καθημερινά. Μια τομάτα έχει 26 θερμίδες, 0 λίπος και 1 γραμμάριο φυτικών ινών. Καταναλώνετε φέτες τομάτας με ελαιόλαδο, διότι το λυκοπένιο απορροφάται καλύτερα όταν τρώγεται με λίπος


 
Σταφίδες Αυτοί οι 'μικροί πολύτιμοι λίθοι' είναι πολύ καλή πηγή σιδήρου, η οποία βοηθά το αίμα να μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς λειτουργία προβληματική σε πολλές γυναίκες. Μισό φλυτζάνι σταφίδες περιέχει 218 θερμίδες, 0 λίπος και 3 γραμμάρια φυτικών ινών. Καταναλώνετε τις με δημητριακά σαν πρωϊνό. Αυτό βοηθάει ιδιαίτερα τις γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση


  Σύκα

 Αποτελούν καλή πηγή καλίου και φυτικών ινών, περιέχουν επίσης βιταμίνη B6, η οποία εμπλέκεται στις διαδικασίες παραγωγής της σεροτονίνης που εμπλέκεται με τη σειρά της σε διαδικασίες ελέγχου της διάθεσης. Βοηθάει στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα και παρεμποδίζει τη διατήρηση της σπαργής των κυττάρων. Για όσες γυναίκες αντισυλλυπτικά χάπια καλό είναι να καταναλώνουν σύκα για να αναπληρώνουν τη χαμένες ποσότητες βιταμίνης Β6. Ένα σύκο έχει 37 έως 48 θερμίδες, 0 λίπος και 2 γραμμάρια φυτικών ινών. Τα φρέσκα σύκα όπως και τα αποξηραμένα είναι εύγευστα και καταναλώνονται πολύ ευχάριστα


 

Λεμόνια Το λιμονένιο, οι φουροκουμαρίνες και η βιταμίνη C που περιέχουν βοηθούν στην πρόληψη πολλών μορφών καρκίνου. Μια 'σκελίδα' περιέχει 2 θερμίδες, 0 λίπος και 0 φυτικές ίνες. Αγοράστε τα και χρησιμοποιήστε τα για να προσδώσετε άρωμα και γεύση στις σαλάτες, τα ψάρια, τα φασόλια και τα λαχανικά χωρίς την έγνοια των θερμίδων. Δείτε περισσότερα για το λεμόνι και τις εκπληκτικές του ιδιότητες!!

 
Κρεμμύδια Η περιεχόμενη κερκετίνη είναι ένα από τα ισχυρότερα φλαβονοειδή με αντιοξειδωτική δράση. Μελέτες παρουσιάζουν ότι βοηθά στην προστασία από διάφορους τύπους καρκίνου. Ένα φλυτζάνι τεμαχισμένα κρεμμύδια έχει 61 θερμίδες, 0 λίπος και 3 γραμμάρια φυτικών ινών. Ψιλοκόψτε τα κρεμμύδια για μέγιστη φυτο-προστατευτική δράση ή εάν δεν σας αρέσει να 'κλαίτε' μαράνετέ τα με λίγο ελαιόλαδο και σερβίρετέ τα με ρύζι ή με άλλα λαχανικά.



 
Αγκινάρες Αυτά τα ασυνήθιστα λαχανικά περιέχουν την ένωση σιλιμαρίν, ένα φυσικό αντιοξειδωτικό που προλαμβάνει τον καρκίνο του δέρματος. Επιπρόσθετα το υψηλό ποσοστό των φυτικών ινών βοηθούν στην μείωση της χοληστερόλης στο αίμα. Μια μέση αγκινάρα έχει 60 θερμίδες, 0 λίπος και 7 γραμμάρια φυτικών ινών. Αχνίστε τις πάνω από νερό που βράζει για 30-40 λεπτά και περιχύστε τις με λεμόνι. Βγάλτε ένα ένα τα φύλλα και φάτε το σαρκώδες τμήμα της βάσης τους. Όταν φτάσετε στην καρδιά, έχετε βρεί το καλύτερο τμήμα!. Γευτείτε τις και ωμές.

 

Πιπερόριζα - Τζίντζερ Οι ενώσεις που ανήκουν στην ομάδα των τζιντζερολών (gingerols) μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση των ημικρανιών και τον πόνο από την αρθρίτιδα με την παρεμπόδιση ορισμένων προσταγλαδινών. Ένα κουταλάκι του γλυκού του φρέσκιας πιπερόριζας έχει μόνο 1 θερμίδα, 0 λίπος και 0 φυτικές ίνες. Ξεφλουδίστε τη σκληρή καφετιά εξωτερική επιφάνεια (δέρμα) ψιλοκόψτε μια ποσότητα στο τηγάνι ή στην κατσαρόλα που μαγειρεύτετε.

 

Μπρόκολο H ίνδολ-3-καρβινόλη και το σουλφοραφάνιο που περιέχονται στο μπρόκολο βοηθούν στην προστασία από τον καρκίνο του μαστού. Το μπρόκολο έχει επίσης βιταμίνη C και βήτα-καροτίνη. Ένα φλυτζάνι τεμαχισμένο μπρόκολο έχει 25 θερμίδες, 0 λίπος και 3 γραμμάρια φυτικών ινών. Μην ψήνετε πολύ τα μπρόκολα. Αντίθετα αχνίζετέ τα ελαφριά στον ατμό για να διατηρούν τις θρεπτικές τους ουσίες. Στίψτε ένα φρέσκο λεμόνι από πάνω και δοκιμάστε.


 
Σπανάκι Η περιεχόμενη λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, καρωτινοειδή και οι 2 ενώσεις, βοηθούν στην προστασία των ματιών ιδιαίτερα των ηλικιωμένων ανθρώπων. Μάλιστα υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι με συστηματική κατανάλωση βοηθά στην μη εκδήλωση κάποιων σημείων γήρανσης. Ένα φλυτζάνι σπανάκι έχει 7 θερμίδες, 0 λίπος και 1 γραμμάριο φυτικών. Προσθέστε τα φύλλα στη σαλάτα με λίγο ελαιόλαδο και σκόρδο



 
Κινεζικό λάχανο (Bok Choy) Περιέχει ενώσεις που βοηθούν στην προστασία από τον καρκίνο του στήθους. Επίσης τα ινδόλια και οι ισοθειανικές ενώσεις χαμηλώνουν τα επίπεδα οιστρογόνων και άρα βοηθούν στην προστασία από τον καρκίνο του μαστού. Ένα φλυτζάνι θα σας δώσει επίσης 158mg του ασβεστίου (16 τοις εκατό της καθημερινής συνιστώμενης απαίτησής σας) για να βοηθήσει, να κτυπήσει την οστεοπόρωση. Ένα φλυτζάνι έχει 20 θερμίδες, 0 λίπος και 3 γραμμάρια φυτικών ινών. Τεμαχίστε τα πράσινα τμήματα και τους χυμώδης άσπρους μίσχους και σωτάρετέ τα ελαφρά πρίν το σερβίρισμα. Και το γνωστό μας λάχανο είναι εξίσου υγιεινό!

 
Κολοκύθα Η (χειμερινή) κολοκύθα έχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C και βήτα-καροτίνης, οι οποίες μπορούν να προστατεύσουν από τον καρκίνο της μήτρας. Ένα φλυτζάνι έχει 80 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 6 γραμμάρια φυτικών ινών. Κόψτε και βγάλτε τους όποιους σπόρους υπάρχουν και ψήστε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσει, κατόπιν πασπαλίστε με κανέλα.

  Κάρδαμο 

Περιέχει σημαντικές ποσότητες βήτα-καροτίνης και βιταμινών C και Ε. Βοηθούν στην αναστολή της ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων στον κόλπο. Ένα φλυτζάνι έχει περίπου 4 θερμίδες, 0 λίπος και 1 γραμμάριο φυτικών ινών. Μην μαγειρέψετε αυτά τα λαχανικά αλλά χρησιμοποιήστε τα για να διακοσμήσετε σάντουιτς ή να προσθέσετε μια πικάντικη γεύση στη σαλάτα.


 
Σκόρδο Οι ενώσεις θείου που δίνουν στο σκόρδο την πικάντικη γεύση μπορεί επίσης να μειώσει την LDL χοληστερόλη, να χαμηλώσει την πίεση του αίματος και να μειώσει ακόμη και τον κίνδυνό για τον καρκίνο του στομάχου και του εντέρου. Ένα 'κεφάλι' περιέχει 4 θερμίδες, 0 λίπος και 0 φυτικών ινών. Ψήστε ένα ολόκληρο κεφάλι για 15 έως 20 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει και να γλυκάνει αλείψτε το στο ψωμί αντί για βούτυρο.




 
Κινόα (Chenopodium quinoa wild) Μισό φλυτζάνι μαγειρευμένο quinoa έχει 5 γραμμάρια πρωτεΐνης, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σιτάρι, συν σίδηρο, ριβοφλαβίνη και μαγνήσιο. Μισό φλυτζάνι έχει 318 θερμίδες, 5 γραμμάρια λίπους και 5 γραμμάρια φυτικών ινών. Προσθέστε στη το στη σούπα για αύξηση πρωτεϊνών.

(Σημείωσις: Το κινόα είναι θάμνος που οι σπόροι του τρώγονται και υπάρχουν σε πολλά χρώματα άσπρο, κόκκινο, μαύρο και μπλε. Προέρχεται από τη Νότια Αμερική και ήταν η δεύτερη κύρια τροφή μετά την πατάτα και το καλαμπόκι. Σήμερα χαίρει υψηλής εκτίμησης για τη θρεπτική του αξία και για την υψηλή του περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη. Το κινόα επιπλέον περιέχει Ωμέγα 3 λιπαρά, φώσφορο, έχει πολύ μαγνήσιο και σίδηρο. Χρησιμοποιείται όπως το ρύζι και το κουσκούς με τη διαφορά ότι πρώτα το ζεματίζουμε και το ξεπλένουμε. Το ξέπλυμα είναι απαραίτητο γιατί η φλούδα του κινόα περιέχει ένα συστατικό που μπορεί να πικρίζει αλλά δεν είναι επικίνδυνο. Βράζεται σε διπλάσια ποσότητα νερού).

 
Σιτάρι Ένα κουτάλι της σούπας σας δίνει περίπου 7% της καθημερινής συνιστώμενης δόσης μαγνησίου. Είναι επίσης μια καλή πηγή βιταμίνης Ε. Ένα κουτάλι της σούπας περιέχει 27 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 1 γραμμάριο φυτικών ινών. Φάτε το με γιαούρτι, φρούτα ή δημητριακά


 
Φακές Μισό φλυτζάνι περιέχει μεγάλη συγκέντρωση ισοφλαβονών που μπορούν να εμποδίσουν τους καρκίνους που προκαλούνται από αυξημένες συγκεντρώσεις οιστρογόνων (π.χ. καρκίνος του μαστού), συν το ότι περιέχει φυτικές ίνες που βοηθούν στην καλή υγεία της καρδιάς και 9 γραμμάρια πρωτεΐνών. Μισό φλυτζάνι περιέχει 115 θερμίδες, 0 λίπος και 8 γραμμάρια φυτικών ινών. Οι ισοφλαβόνες είναι ανθεκτικές στην επεξεργασία οπότε μπορείτε να τις αγοράσετε σε διάφορες επεξεργασμένες μορφές. Πάρτε τις στη δουλειά για ένα πρωτεϊνούχο μεσημεριανό γεύμα.

 
Φυστίκια Μελέτες δείχνουν ότι τα φυστίκια, που περιέχουν ακόρεστα λιπαρά, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για ασθένειες της καρδιάς σε ποσοστό 20%. Μια ουγγιά έχει 166 θερμίδες, 14 γραμμάρια λίπους και 2 γραμμάρια φυτικών ινών. Κρατάτε ένα πακέτο φυστίκια στην τσάντα σας, την τσάντα γυμναστικής ή το πορτοφόλι σας για ένα πρωτεϊνούχο φαγώσιμο μετά από εξαντλητική εργασία, κολατσιό ή δείπνο. 


  Φασόλια pinto 

Μισό φλυτζάνι περιέχει περισσότερα από 25% της καθημερινής απαίτησης φολικού οξέος, που βοηθάει στην προστασία από καρδιακές παθήσεις. Mισό φλυτζάνι (κονσέρβα) έχει 103 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 6 γραμμάρια φυτικών ινών. 

Γάλα Η ριβοφλαβίνη (βιταμίνη B2) είναι παράγοντας που συμβάλλει στην καλή όραση και μαζί με την βιταμίνη Α βοηθάνε στην βελτίωση εκζεμάτων και αλλεργιών. Επιπρόσθετα προσλαμβάνετε ασβέστιο και βιταμίνη D. Ένα φλυτζάνι έχει 86 θερμίδες, 0 λίπος και 0 φυτικές ίνες. Οι απόψεις για το γάλα διίστανται: Γάλα ή Δηλητήριο;


  Γιαούρτι 

 Οι καλλιέργειες βακτηρίων προλαμβάνουν τις μολύνσεις από ζύμες ενώ το περιεχόμενο ασβέστιο ενισχύει τα οστά. Ένα φλυτζάνι έχει 155 θερμίδες, 4 γραμμάρια λίπους, 0 γραμμάρια φυτικών ινών. Αγοράστε τον τύπο του γιαουρτιού που σας αρέσει (άσπρο γιαούρτι) και προσθέστε φρούτα κρατώντας θερμίδες και ζάχαρη χαμηλά. Εάν είστε αλεργικός στη λακτόζη, μην φοβάστε το γιαούρτι. 


  Οστρακόδερμα (μαλάκια, μύδια) Περιέχουν βιταμίνη B12 για την υποστήρίξη των νευρικών και των εγκεφαλικών λειτουργούν, σίδηρο και τα ιχνοστοιχεία μαγνήσιο και κάλιο. Τρεις ουγγιές έχουν 126 έως 146 θερμίδες, 2 έως 4 γραμμάρια λίπους και 0 φυτικών ινών.


  Σολομός 

Τα ψάρια που ζουν σε κρύα ύδατα όπως ο σολομός, το σκουμπρί και ο τόνος είναι πολύ καλές πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, τα οποία βοηθούν στη μείώση του κινδύνου καρδιακής ασθένειας. Μια μερίδα 3 ουγγιών (μαγειρεμένης) έχει 127 θερμίδες, 4 γραμμάρια λίπους και 0 φυτικών ινών. Μαρινάρετε τα φιλέτα με πιπερόριζα και ψήστε έως ότου τα ψάρια ξεφλουδίζουν εύκολα.




  Καβούρι 

Μεγάλη πηγή βιταμίνης B12 και ψευδάργυρου για ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Μια μερίδα 3 ουγγιών έχει 84 θερμίδες, 1 γραμμάριο λίπους και 0 φυτικών ινών. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή του σούσι. http://wwwaristofanis.blogspot.gr/2013/04/29.html Το είδα: www.agrool.gr ,http://alttherapy.blogspot.com/2013/04/29.html#ixzz2RIguWMMt