Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

ζουρλομανιταρο η Αμανίτης Μυγοκτόνος (Amanita Muscaria). Πανέμορφο αλλά παραισθησιογόνο.


Amanita muscaria

Αμανίτης Μυγοκτόνος (Amanita Muscaria). Πανέμορφο αλλά παραισθησιογόνο
...

Πασίγνωστα από την αρχαιότητα ήταν στην χώρα μας τα μανιτάρια. Θεωρούνταν μάλιστα εκλεκτή τροφή. Διάφοροι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η αμβροσία που ήταν το έδεσμα των θεών του Ολύμπου δεν ήταν παρά ένα μανιτάρι και μάλιστα ο αμανίτης (amanita muscaria). Το συγκεκριμένο είδος έχει παραισθησιογόνες ιδιότητες και οι πρόγονοί μας απέδιδαν σ' αυτό μαγικές δυνάμεις. Τα μανιτάρια αυτά μαζί με τα μανιτάρια του είδους (Phallus impudicus) ήταν τα μανιτάρια των Κένταυρων των Σάτυρων και των Μαινάδων της Μυθολογίας και αναπόσπαστο κομμάτι στα Διονυσιακά αλλά και στα Ελευσίνια μυστήρια.


, ο αμανίτης μυγοκτόνος, ο οποίος είναι παραισθησιογόνο και ναρκωτικό είδος γνωστό και ως "τρελομανίταρο". Χρησιμοποιείτο στη λαϊκή ιατρική τής Aνατολικής Θράκης ως φάρμακο κατά της θέρμης, του παροξυσμού και της ζούρας (καχεξίας).

Είναι από τα ωραιότερα μανιτάρια, το μανιτάρι των παραμυθιών. Όταν βγαίνει από η γη μοιάζει με μικρή μπάλα του γκολφ. Γρήγορα μεγαλώνει σχίζοντας στα δυο την λευκή παχιά μεμβράνη που το σκεπάζει και προβάλλει το ολοκόκκινο κεφάλι του διάσπαρτο με άσπρες βούλες. Έχει ιδιότητες παραισθησιογόνες και ναρκωτικές, μεθυστικές και αφροδισιακές.
Πιθανολογείται ότι αποατελούσε την βάση του "κυκεώνα" των ελευσίνιων μυστηρίων. Οπως ήταν το κύριο συστατικό των ουσιών που χρησιμοποιούντανστις τελετές των Σαμάνων.
Ο πίλος έχει διάμετρο 7-18 cm, είναι κυρτός έως επίπεδος. Η σάρκα είναι λευκή ή ωχρή, άοσμη, άγευστη. Τα ελάσματα είναι ελεύθερα, πυκνά και λευκά. Ο στύπος έχει μήκος 10-18 cm, πλάτος 1,5-2 cm, είναι λείος ή ελαφρά λεπιδωτός, ευρύς, λευκός ή κιτρινωπός.
Ο δακτύλιος είναι ευρύς μεμβρανώδεις, λευκός ή κιτρινωπός
Βόλβα με δυο ή περισσότερους σχισμένους δακτυλίους που περιτυλίσσουν τη βολβώδη βάση του στύπου.
Τα σπόρια είναι λευκά, 9-10x5-8 μ. Πιστεύεται ότι υπάρχουν δυο τουλάχιστον φυλές, η κόκκινη και η πορτοκαλιά. Είναι δηλητηριώδες και σε κάποιες περιπτώσεις θανατηφόρο
.


































7 σχόλια:

  1. Ειμαι ερευνητης παραψυχικων φαινομενων και διβαζω σχετικα με αυτα τα μανιταρια απο πηγες τοσο σαν την δικη σας οσο και οσον αφορα το Μεξικο , το ερωτημα μου ειναι τωρα πως μπορω να προμηθευτω καποια απο αυτα τα ειδη σε ξεραμενη μορφη ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ψαχνοντας στο δασος μπορει να τα βρεις ανεπισημα μπορει να πουλιεται αλλα...................

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βλέποντας αυτό το μανιτάρι μπορεί να σκεφτείς ότι είναι κάτι φυσικό και δεν υπάρχει πρόβλημα να το φας.Αλλά εκτός ότι μπορεί να γίνει θανατηφόρο(που αυτό με την κατάλληλη επεξεργασία μπορεί να παραληφθεί)θεωρείται πιο παραισθησιογόνο και από το Διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος ή κοινός επονομαζόμενο LSD.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε ποια περιοχή στα Γρεβενά;Ποια περίοδο του έτους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Για να τα βρεις πρεπει να εχεις εστω μια μικρη εμπειρια με το μαζεμα τους ασε που θελουν ενα αρκετα καλο υψομετρο οποτε να ξερεις οτι θα χρειαζεται να περπατας ωρες ολοκλιρες και ποτε δεν ξερεις μπορει και να μην βρεις τιποτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι ουσίες που είναι υπεύθυνες για την ψυχοτροπική δράση ειναι κυρίως η Μουσκιμόλη και κατά δεύτερο λόγο το ιμποτενικο οξύ και η μουσκαζόνη. Προκαλούν ζάλη, πολυχρωμες παραισθήσεις, ευφορία και ζάλη. Σε περίπτωση υπέρβασης της δόσης προκαλείται θάνατος από σπασμους-κατάρρευση του αναπνευστικού κέντρου.
    Από έναν φίλο φαρμακοποιό.
    P.S. Το μανιτάρι έγινε γνωστό κυρίως επειδή το πρώτο αλκαλοειδές που απομονώθηκε ήταν η μουσκαρίνη, πολύ γνωστό μετέπειτα φάρμακο (παρότι η ποσότητα μουσκαρίνης στο εν λόγω μανιτάρι είναι πολυ μικρή σε σχεση με τα υπολοιπα αλκαλοειδη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να μην παρεξηγούμαι, δεν εννοώ την μουσκαρίνη σαν φάρμακο με την στενη έννοια του όρου. Η ίδια ειναι τοξική. Η ανακάλυψή της βοήθησε τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το πως λειτουργούν αυτόνομα (χωρίς σκέψη) τα οργανά μας, αφού η μουσκαρίνη έχει δομική ομοιότητα με τον μουσκαρινικό υποδοχέα (εξου και το όνομα) στον οποίο δρά η ακέτυλοχολίνη. Απο κεί και πέρα ανοίξαν οι ορίζοντες για την σύνθεση νέων φαρμάκων τα οποία βασίζονται στην μουσκαρίνη και επιδρούν στον συγκεκριμένο υποδοχέα.

      Διαγραφή